จากที่กำลังอารมณ์ดีทันทีที่ปาริฉัตรเปิดประตูเข้าห้องมา ฉับพลันเลือดก็ขึ้นหน้า เพราะไอ้น้องชายตัวดีที่คิดว่าเมื่อขาเดี้ยงแล้วคงจะนอนสงบนิ่งหมดสิ้นฤทธิ์เดชอยู่กับที่บนเตียงคนไข้ แต่ที่ไหนได้...
“อูย เสียว ทำไมใหญ่จัง ” เสียงหวานครางลั่นประสานเสียงเนื้อกระทบกัน ไหนจะเสียงเอี๊ยดอ๊าดของขาเตียงผู้ป่วยอีก
“ไอ้โปรด! ทำบ้าอะไรของแก!” ปาริฉัตรตะโกนลั่นตั้งแต่ย่างเข้าห้องผู้ป่วยมา ทั้งที่ยังไม่ทันปิดประตูเลยด้วยซ้ำ
“ว้าย! / เชี่ย!” หญิงสาวในชุดพยาบาลหลุดลุ่ยที่ขย่มโยกอยู่เหนือร่างของทรงโปรด[1]หวีดลั่นตกใจ พร้อมกับเสียงทุ้มห้าววัยแตกหนุ่มของคนป่วยขาเดี้ยงเผลอสบถออกมาเมื่อได้เห็นคนที่เปิดประตูเข้ามาใหม่
“ฉิบหายอีกแล้วกู” ทรงโปรดที่กำลังฉีดยาเข็มใหญ่ให้กับพยาบาลสาวกลออกตามองบนและสบถเสียงเบา เซ็งหนักที่พี่สาวเข้ามาขัดจังหวะในขณะที่ยังไม่เสร็จกิจดี
“ไอ้โปรด ใส่เสื้อผ้าเดี๋ยวนี้!” ปาริฉัตรสั่ง มือเรี
