VAZGEÇMEM SENDEN

4.

Tuna derin bir nefes aldı. Sakinleşmesi gerekliydi. Ama ne var ki baş belası her şeye burnunu sokan bir dostu ve hamile bir nişanlısı vardı. Burçin'in hıçkırıkları minik seslere dönüşürken kızı elinden tutup ayağa kaldırdı.

"Şişş sakin ol tamam mı ben yanındayım ona hiçbir şey olmayacak izin vermem " Burçin başını kaldırdı. Florasan lambanın altından yanaklarında kuruyan yaşlar parlarken Tuna'nın gözlerinin içine baktı. Derinine..

O inanıyordu nasıl yada neden olduğunu bilmeden sözleri ona güven veriyordu. Belki ölümden aldğı için. Belki deli saçması teklifine rağmen sözlerinin arkasında durduğu için. Bir şekilde güvenini kazanmıştı işte.

"Tamam " dedi bu yüzden. "iyiyim ben buradan gitmek istiyorum " Genç adam başını salladı. Tuna Talhaya döndüğünde gözlerinde bariz bir öfke vardı.

Talha omuz silkti. " Hiç ana öyle bakma dostum çoktan söyledim sandım " dedi.

 Tuna başını sallayarak Burçinin elini tuttu.

"Biz gidiyoruz mümkünse uzun bir süre senin gül yüzünü görmek istemiyorum " Burçin'in dudaklarından sessiz bir kıkırtı yükselirken Talha kaşlarını çattı.

"Ben sanki çok meraklıyım senin mendebur yüzünü görmeye hah " Talha koltuğuna yönelirken her iki tarafın yüzünde de bir tebessüm vardı. Talha Burçin'den emin değildi. Ona güvenmiyordu. Sonuçta bir gün bebeğin babası çıkıp gelebilir onunla birlikte olmak isteyebilirdi. O zaman geldiğinde Tuna'nın halini görmek bile istemezdi. Yıkılmış bir adamı tekrar toplayamazdı. Bu sefer hiçbir şeyin önünde duramayacağının da farkındaydı.

Bunun için sessiz bir dua gönderdi göklere. O ikisinin birbirlerinin her şeyi olmasını diledi. Ancak bu şekilde harabeye dönmüş bir hayat , yeniden yaşanacak hale gelebilirdi.

Tuna ve Burçin hastaneden çıktığında Genç kadın bir an durakladı. Aslında niye durduğunu bilmiyordu. Ayakları daha faza ilerlemeyi ret etmişlerdi sanki.

"Niye Durdun Burçin iyi misin başın mı dönüyor " Genç kadın başını salladı hayır anlamında.. Alt dudağını dişlerinin arasına aldı. Başını öne eğdiği için saçları yüzünü kapatıyordu.

"Burçin " dedi Tuna temkinli bir sesle. " Ne oldu ?" Kızın başını kaldırmayacağını anladığında iki parmağını çenesine koyup gözlerine bakmasını sağladı. Dudağını dişliyordu. Eğer biraz daha devam ederse kanatacaktı da..

"Yapma kendine zarar veriyorsun şimdi söyle bana ne oldu neden durdun "

Genç kadın aldığı soluğu saldığında Tuna'nın kendisine fazla yakın olduğunu anladı. Hangi ara girmişti bu adam bu kadar dibine..

"Benim ... Benim gidecek yerim yok " dedi sonunda bir çırpıda. Oh söylemişti işte sonunda. Tuna bey her şeyi düşünürken bu ayrıntıyı atlamıştı herhalde. Yoksa bu kadar pervasızca elinden tutup götürmezdi kendisini. Acaba otele mi götürecekti. O zaman oranın parasını nasıl karşılayacaktı ?

Düşüncelerinin arasında kulağına tok bir kahkaha çalındı. Tuna bey başını geri atmış gülüyordu. Ne vardı yani bunda bu kadar gülünecek. Alt tarafı bir soru sormuştu.

"Gülmeniz bitti mi Tuna bey "

Genç adamın gülmesi bıçak gibi kesildi. Bir anda sert yüz hatları eski haline dönerken kızı kucağına aldı. Burçin düşme korkusuyla kollarını adamın boynuna doladı.

"Gülmem bitmedi daha Burçin hanım evimizde devam etmeyi planlıyorum , şimdi debelenmeyi bırak ta seni taşıyayım. "

"İndirin beni Tuna bey ben sizin evinize gelmem gelemem "

Teklifimi kabul ederken senden uzak duracağımı falan mı sandın sen , benim evimde benim çatımda olacaksın. Masam da , oturma odam da , bahçem de her yerde sen olacaksın. Şimdi uslu bir annecik ol ve debelenmeyi bırak arabaya az kaldı..."

Arabanın önüne geldiklerinde Tuna kızı kucağından indirdi. Ön kapıyı açıp oturmasını sağladı. Kendisi de şoför koltuğuna oturup hareket ettirdi arabayı..

"Bu yaptığın tam bir zorbalıktı "

"Olabilir " dedi genç adam. Çok ta aldırdığı söylenemezdi.

"Diktatör ruhlu herifin tekisin belki ben senin evinde kalmayı istemiyorum. Tuna omuz silkti. Bu hafta sonundan sonra daima benim evimde kalacaksın .. Neden zaman kaybedelim ki ?"

"Hafta sonu mu ? Hafta sonu ne var ki ?"

"Düğünümüz müstakbel karıcım. Sen ve ben bu hafta sonu Pazar günü evleniyoruz"

Burçin'in dudakları balık gibi aralanırken kaşları da sinirle çatılmıştı. Anlaşılan şimdiye dek sözlerinin ciddiyetini tam olarak anlamamıştı bu küçük hanım. Bu da sorun değildi Tuna için. Nasıl olsa altı gün sonra karısı olduğunda anlardı..

Tuna  arabayı devasa boyutta demir bir kapının önünde durdurdu. Elindeki bir kumandayla devasa kapı yavaş yavaş açılırken Burçin huzursuzca yerinde kıpırdandı. Allah aşkına nerede yaşıyordu bu adam böyle. İstanbul'un diğer ucunda mı ? İki saattir araba kullanıyordu ve onlar daha yeni gelmişlerdi eve. Kapı tamamen açıldığında araba tekrar hareket etti. Çakıllı yolda ilerleyip bahçenin tam ortasında duran çeşmenin yanında durdu. 

Aşağıya indiklerinde arabanın önünden dolaşıp Burçin'in elini tuttu Tuna. Kızın şaşkın bakışları hala evi incelerken sadece gülümsüyordu. Bu eve yıllardır gelmiyordu aslında. Burçin hastanedeyken temizlenmesini istemişti. Onu Büşra'yla kurduğu mabede götürmek sinmemişti içine. Bu kadın sadece kendisine ait bir hayatı hak ediyordu ve Tuna bunu ona verecekti.

"Allah aşkına sen kimsin " dedi genç kadın hayretle. Tuna kızın elini bırakmadan bir adım geriledi. Bedenleri ön öne dururken belinden kavradı Burçin'i. Yumuşacık bedeni sert gövdesine çarptı önce. Elleri yerini biliyormuşçasına karnında birleşti. Ben tatlım Tuna Emir oğluyum.. Ve sende çok az bir süre sonra benim sahip olduğum her şeye sahip olacak olan Burçin Emir oğlusun.

İkisi de susmuştu. Saçlarında dolaşan rüzgar onlar yerinde konuşuyordu. Kızın yasemin kokusu Tuna'nın genzini yakarken evin kapısı açıldı. Üzerinde mini yeşil bir elbiseyle , ecrin çıktı. Mutlu bir sırıtışla kendisine doğru geliyordu. Attığı her adımda yüz ifadesi değişirken yanlarına geldiğinde temkinli bir gülümseme belirdi dudaklarına.

"Senin ne işin var burada ecrin ? "

Tuna Burçin belini bırakmadı. Tam tersine onu gövdesine hapsetti. Saçlarına bir öpücük kondurup tekrar karşısındaki kadına baktı.

"Buraya geleceğini duyunca seni görmek istedim. Biraz vakit geçiririz dedim. "

"Zahmet etmişsin ama müsaade edersen ben nişanlımla baş başa kalmak istiyorum"