Hastaneden çıkmak üzereyken gelmişti telefon , kan damarlarında deli gibi akmaya başlamış öfke dolu soluklar almaya başlamıştı. Nasıl yapardı bunu arkadaşı , bunca yıldan sonra bunu kendisinden duymayı hak ediyordu. Ellerini masaya koyup sakinleşmeye çalıştı.
Kendini dışarı attığında hava soğuk ve karanlıktı. Arabasına binerken Tuna'ya yapacakları aklından bir bir geçirdi.
Tabi bu işte onun parmağı varsa. Yine de her halükar da bir tane geçirmeden edemeyecekti.. Anayolda ilerlerken bir yandan da cebinde telefonu almaya çalıştı ama direksiyon hakimiyetini kaybedince sert bir frenle durmak zorunda kaldı .. İçinden kabarıp taşan öfkeyle gözlerini kapattı. Ne kadar tuna yapmaz dese de ondan başka bilen hiç kimse yoktu..
Arabayı vitese takarak yoluna devam etti. Neden dedi iç sesi. Bir yanı
