Mutluydu...
" yorulduysan oturalım mı" Burçin Tuna'nın sorusuna sadece başını sallayarak cevap verdi. Sadece oturacaklarını sanıyordu ama tuna oturmak yerine kurumuş yaprakların üzerine yatmayı daha cazip bulmuştu...Kocası yattığında oda yanına uzanmış başını omzuna koymuştu... ikisi de konuşmuyorlardı... Tuna'da içinde olduğu duruma Burçin kadar şaşırsa da bir itirazı yoktu... Pekala mutlu olmak onunda hakkıydı... Aklına gelen şeyle gülümsedi genç adam .. Büşra ona hep ne derdi... "nefes aldığın sürece mutlu olmaya da hakkın vardır."
.. Tuna madem hala nefes alıyordu o zaman mutluda olabilirdi... Tuna bir şeyler mırıldanmaya başladı... Aynı anda karısının saçlarıyla oynuyordu. .
Yanımda kal
biliyorum benimsin
ama korkuyorum
onun için aklına gelen tüm engelleri kaldırırım
Engell
