60. Bölüm: Çıplak Gerçek
Serra, barınağının zemininde, soğuk toprağa çömelmiş vaziyette, titremeyi bırakamıyordu. Zihni, Yaman'ın o son, anlayış dolu ve bir o kadar da incitici sözlerinin yankısıyla doluydu. "Bazı ateşler sadece yakar, ısıtmaz." Ne kadar da haklıydı. O, Demir'in yakıcı alevine o kadar alışmıştı ki, Yaman'ın dingin, ılık sıcaklığını hissedemiyor, hatta küçümsüyordu. Şimdi elinde, yaktığı her şeyin soğuk külleri vardı.
Gözleri, köşede solmuş çiçeklerin üzerinde gezindi. Onlar, reddettiği bir hayatın, sakin ve sevecen bir aşkın simgesiydi. Oysa kalbi, o kaotik, acımasız, ama son derece canlı olanı arzuluyordu. Demir'siz geçen bir gün, sonsuz bir kış günü gibi gelmişti. Kampın liderlik boşluğu, herkesin üzerine bir ağırlık gibi çöküyordu, ama Serra'nın içindeki boşluk, hepsi
