INTRO
792 Words
ภายในเพนต์เฮาส์สุดหรูใจกลางเมืองใหญ่ ‘เพรบ’ นั่งประสานมือเข้าหากันแน่นอยู่บนโซฟาราคาแพง นิ้วมือของเธอมันชื้นไปด้วยเหงื่อผุดซึม ดวงตากลมมองแผ่นหลังกว้างของคนร่างสูงที่ยืนมองดูวิวข้างนอกผ่านหน้าต่างกระจกบานใหญ่
เขาคือ ‘เธียร์ ธาวิน’ พระเอกตัวท็อปแถวหน้าที่ใครๆต่างก็รู้จัก เจ้าของฉายา ‘ลูกรักพระเจ้า’ ตอนนี้เขาอยู่ในชุดลำลอง แต่กลับดูดีจนเพรบไม่สามารถละสายตาไปไหนได้
“อ่านสัญญาครบแล้วใช่ไหม?”
เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถาม พร้อมหันหน้ากลับมาหาร่างเล็ก เขามองกระดาษสีขาวที่วางอยู่บนโต๊ะ ก่อนจะตวัดขึ้นมองใบหน้าสวยอย่างเอาคำตอบ
“ค่ะ เพรบอ่านครบแล้ว”
“ตัดสินใจได้รึยัง?”
คำถามนั้น ทำให้เพรบนิ่งไปชั่วขณะ สายตาคู่สวยก้มลงมองกระดาษที่วางอยู่ตรงหน้า [สัญญาจ้างเป็นคนรักของนาย ‘เธียร์ ธาวิน’ ระยะเวลา 1 ปีเต็ม]
เธอไม่ได้กังวลเรื่องงานจ้าง ‘แต่กำลังกลัว’ กลัวว่าคนอื่นจะไม่ยอมเชื่อว่าผู้หญิงอย่างเธอจะเป็นแฟนกับเธียร์จริงๆ ร่างเล็กพ่นลมหายใจออกมาแผ่วเบา ก่อนเสียงหวานจะเอ่ยขึ้น
“ตัดสินใจแล้วค่ะ เพรบตกลงเซ็นสัญญากับคุณ”
มุมปากหยักยกยิ้มทันทีที่ได้ฟังคำตอบ เขาก้าวขาแกร่งเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าของเธอ ก่อนจะโน้มตัวหยิบแผ่นกระดาษที่มีลายเซ็นขึ้นมาดู
กลิ่นน้ำหอมจางๆของร่างสูงลอยมาปะทะจมูก ทำให้เพรบเผลอหนีบขาเข้าหากันแน่นด้วยความประหม่า ดวงตากลมค่อยๆ เงยขึ้นมองใบหน้าหล่อละมุนที่กำลังตั้งใจดูแผ่นกระดาษสีขาวที่เธอเพิ่งเซ็นไป
“จะไม่มีใครจับได้ใช่ไหม?”
เพรบเอ่ยถามด้วยความไม่แน่ใจ เพราะเขาเป็นถึงดาราดังระดับแถวหน้า แต่เธอเป็นเพียงคนธรรมดาที่ไม่มีใครรู้จัก แบบนี้ใครๆก็น่าจะมองออก
“ไม่หรอก ถ้าเธอแสดงได้เนียนพอ อีกอย่าง..ตอนเราเรียนอยู่มหาลัย ก็ค่อนข้างรู้จักกันพอสมควร”
เขาพูดพลางถือแผ่นกระดาษเข้าไปเก็บไว้ในตู้เซฟ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองคนตัวเล็กที่กำลังมองดูเขาทุกการกระทำ
ใบหน้าแบบนั้น ดวงตาคู่นั้น เธอเคยแอบมองเขาจากที่ไกลๆเมื่อนานมาแล้ว เพรบยังไม่อยากเชื่อว่าดาราอย่างเขา จะจ้างคนธรรมดาอย่างเธอให้ทำงานแบบนี้ แต่เอาเถอะ ยังไงมันก็คุ้ม เมื่อแลกกับสิ่งที่เธียร์ยื่นข้อเสนอให้
“หน้าที่หลักๆ ต้องทำอะไรบ้างคะ?”
“เธอก็แค่มาหาฉันที่ห้อง ออกไปทานข้าวด้วยกันในบางวัน พอให้พวกปาปารัสซี่ถ่ายรูป…กลบข่าวที่หาว่าฉันเป็นเกย์”
“ได้ค่ะ”
เพรบตอบ พร้อมกับคิดว่าใครกันที่เป็นคนปล่อยข่าวแบบนี้ออกมา เพราะเธอรู้จักเธียร์ตั้งแต่ยังไม่เข้าวงการ เขาเป็นผู้ชายทั้งแท่งแต่โดนเล่นประโคมข่าวหาว่าเป็นเกย์ แบบนี้มันดูใจร้ายเกินไปหน่อย
“ส่วนเรื่องค่ารักษาของแม่เธอ ฉันจะให้คนจัดการให้”
เพรบก้มหน้าลงเล็กน้อยเมื่อพูดถึงเรื่องแม่ ก่อนหน้านั้นครอบครัวก็อยู่ในฐานะปานกลาง ทว่า เมื่อไม่นานมานี้ พ่อของเธอดันประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต พร้อมกับแม่ที่ล้มป่วยเพราะช็อกจากเหตุการณ์ที่เสียพ่อไปอย่างกะทันหัน ทำให้เพรบต้องขึ้นเป็นเสาหลักของครอบครัว และยังต้องหาเงินเพื่อจ่ายค่ารักษาให้แม่ที่ยังนอนไม่ได้สติ
“ขอบคุณค่ะ คุณเธียร์”
“เรียกพี่เธียร์สิ จะได้ชิน”
“ค่ะ พี่เธียร์”
เพรบรับคำอย่างว่าง่าย ถึงจะไม่เคยเรียกเขาว่าพี่เพราะมันดูแปลก เพรบกับเขาก็แค่รู้จักกันผ่านๆ เพราะเขาเป็นรุ่นพี่ในมหาลัยที่เคยอยู่ในคณะเดียวกัน ก็เท่านั้น
“แล้วจะให้เพรบเริ่มงานวันไหน”
“พรุ่งนี้หลังเลิกกอง เธอก็มาหาฉันที่เพนต์เฮาส์”
“โอเคค่ะ”
ร่างเล็กพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะเอาเอกสารสัญญาอีกหนึ่งฉบับใส่ไว้ในกระเป๋า เขาเป็นดาราที่หลายๆคนต่างใฝ่ฝันอยากใกล้ชิด ผิดกับเธอที่ไม่ได้สนใจเรื่องไร้สาระพวกนั้นเลย
ตอนนี้เธอสนใจแค่เรื่องของแม่ มัวแต่กังวลทุกวันว่าจะหาเงินจากไหนมาจ่าย แต่ต่อไปนี้ก็ไม่ต้องคิดหนักเรื่องค่ารักษาอีกแล้ว
เธียร์ x เพรบ
เปิดเรื่องแล้วค่า
ฝากเอ็นดูพี่เธียร์กับน้องเพรบกันด้วยน๊า
มาดูคนทะเลาะกันค่ะ🤣🤣
- Writer
- chap_listContents
- likeADD