“สวัสดีครับบอส”
วาโยถือวิสาสะจับมือของลูกพีชแล้วพาเธอเดินเข้ามาด้านใน เมื่อประตูร้านเปิดออกก็เจอกับบาร์เทนเดอร์หนุ่มหล่อซึ่งมีทั้งหมดสองคน อันที่จริงแล้วบาร์เทนเดอร์ที่ร้านมีทั้งหมดสามคนแต่เพราะว่าที่ร้านนี้จะให้พนักงานเวียนกันหยุดโดยไม่มีวันหยุดตายตัวทำให้ตอนนี้ที่ร้านเขาจึงเหลือพนักงานเพียงแค่สองคนเท่านั้น และวาโยเดินเข้ามาพร้อมกับหญิงสาวหน้าตาน่ารักบาร์เทนเดอร์หนุ่มสองคนก็กล่าวทักทายวาโยด้วยน้ำเสียง และรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม
“อย่ามาเรียกผมว่าบอสนะ”
“ทำไมล่ะครับ ก่อนหน้านี้ก็เรียกได้ปกตินี่”
“ตอนนี้ไม่อยากเป็นบอสแล้ว ผมยังไม่พร้อมไปเที่ยวฮ่องกงครับ เอาละทั้งสองคน ผมจะแนะนำให้รู้จัก คนนี้คือพี่ลูกพีชครับ” วาโยพูดแล้วกดยิ้มบางในขณะนั้นเองบาร์เทนเดอร์หนุ่มทั้งสองคนต่างก็ตกตะลึงไปกับรอยยิ้มนั้นเพราะน้อยครั้งมากที่พวกเขาจะได้เห็นรอยยิ้มของวาโย
“สวัสดีครับคุณลูกพีช”
“สวัสดีครับแฟนคุณวาโย” ลูก
