“อือ พะ พอแล้ววาโย”
“อีกนิดนะ ครับ”
“อือ พะ พอแล้ว”
“แน่ใจเหรอครับ แต่ผมยัง...” ลูกพีชจับประคองใบหน้าของวาโยเงยขึ้นให้จ้องมองใบหน้าเธอเขาไม่ยอมผละหน้าออกจากหน้าอกของเธอเลย ถึงแม้ตอนนี้เธอกับเขาจะถึงจุดหมายปลายทางแล้วนั้นก็คือที่ร้านชาวาไลวินของวาโยกับผองเพื่อนแต่เขาก็ดึงตัวเธอให้ขึ้นมานั่งทับบนตักแกร่งไม่รู้ไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหนถึงกับขนาดที่ทำให้ตัวเธอปลิวไปนั่งบนตักเขาได้อย่างง่ายดาย จากนั้นก็ดึงเสื้อของเธอขึ้นบีบเคล้นดูดดึงเต้าอวบอิ่มของเธอจนตอนนี้เธอรู้สึกว่าแพนตี้ตัวใหม่ที่แม่บ้านจัดหามาให้มันกำลังเปียกแฉะเพราะเขาอีกแล้ว!
“อย่าดื้อ” ถ้าเธอไม่หยุดเขาไว้เธอก็ไม่รู้แล้วว่าสิ่งอื่นที่จะสอดเข้ามาในช่องทางรักของเธออาจจะไม่ใช่แค่นิ้วแล้วก็ได้ ถึงแม้ว่าเธอเองก็อยากรู้สัมผัสในความรู้สึกหวามไหวแบบนั้นแต่ตอนนี้เธอกับเขาต้องลงไปที่ร้านกันแล้ว
“ทำยังไงดีครับ ตรงนี้ของผมมันไม่สงบลงเลย” วาโยจับ
