“งั้น ไปกันเลย~”
พิกัดที่ทั้งสี่หนุ่มไปก็ไม่ใกล้ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยที่อยู่ฝั่งตรงข้ามมากนัก แต่เป็นซอยที่ถัดไปอีกประมาณห้าซอยซึ่งอยู่ในย่านใกล้หอพักที่ตั้งอยู่หลังมหาวิทยาลัย ในย่านนั้นเต็มไปด้วยหอพัก มีตลาด และของกินตั้งเป็นแถว ๆ แถมยังมีจัดถนนคนเดินในทุกคืนวันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ บรรยากาศค่อนข้างครึกครื้นเลยทีเดียว ไม่ใกล้ไม่ไกลจากนั้นก็มีห้างสรรพสินค้าที่ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่ห้างระดับหรูหราแต่ก็เป็นห้างสรรพสินค้าที่เป็นที่นิยมสำหรับคนในย่านนี้แถมยังปรับปรุงให้ใหม่ดูดีอยู่เสมอบ่งบอกได้ถึงความเอาใจใส่ได้เป็นอย่างดีของเจ้าของห้าง ทำให้ในย่านนี้เป็นที่นิยมสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัย และคนวัยหนุ่มสาวไปจนถึงวันทำงาน ดังนั้นวาโยจึงเลือกเช่าอาคารในย่านนี้สาเหตุที่เลือกเช่าเป็นเพราะว่าเขาไม่ได้คิดที่จะทำมันนานอยู่แล้ว เรียกว่าเป็นของที่ทำเอาไว้แก้เบื่อป้องกันไม่ให้ตัวเองฟุ้งซ่านก็เพียงเท่านั้น
“โห น
