RYAN03:อยากได้เมียเด็ก[2]
972 Words
RYAN 03
*************************
ฉันเดินออกมาจากห้องน้ำก็ยังเห็นว่าคุณไรอันยังนั่งอยู่ที่เดิม แต่ที่มือของเขานั้นกำลังเล่นมือถือของฉันอยู่ ทำให้ฉันต้องรีบเดินไปแย่งกลับคืนมาทันที ไม่ชอบเลยนะที่เขาทำแบบนี้
เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันเลยด้วยซ้ำเขาไม่ควรเสียมายาทแอบดูมือของฉันแบบนี้สิ คนตรงหน้าเงยหน้ามามองหน้าฉันที่มองหน้าเขากลับไปด้วยความไม่พอใจ
ก่อนหน้านี้เขายังยิ้มให้ฉันนะ แต่ตอนนี้รอยยิ้มของเขากลับหายไปแล้วก่อนที่เขาจะเอ่ยถามฉันขึ้นมา
“ออสตินนี่ใคร?”
“นี่คุณแอบดูเหรอคะ?”
“ไม่ได้แอบ แต่เปิดดูเลยต่างหาก ตอบมาออสตินนี่ใคร?”
“รุ่นพี่ค่ะ เขาก็แค่ทักมาถามเรื่องเรียนเท่านั้น”
“สนิทกันขนาดนั้นเลยเหรอถึงดูเป็นห่วงกันขนาดนี้”
“ก็ระดับหนึ่งค่ะ ก็เราเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องที่เรียนคณะเดียวกันนี่คะ”
จริงๆ ฉันไม่จำเป็นต้องตอบคุณไรอันก็ได้นะว่าพี่ออสตินเป็นใคร แต่ที่ฉันต้องบอกเขาเพราะไม่อยากให้เขาไปตามหาเรื่องรุ่นพี่ของฉันไง
พี่ออสตินน่ะเขามีแฟนแล้วล่ะ แต่ที่เขาทักมาถามเรื่องเรียนกับฉันเพราะฉันเคยบ่นๆ ว่าเรียนไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่มันก็เท่านั้นเอง
คุณไรอันลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้ามาใกล้ฉันมากกว่าเดิมทำให้ฉันต้องถอยห่างจากเขาทันที
แต่ถอยห่างไม่ถึงสามก้าวเลยมั้งเขาก็รั้งเอวฉันดึงเข้าเข้าตัวเอง ทำให้ทรวงอกนุ่มนิ่มของฉันมันโดนเข้าที่แผงอกกว้างของเขา และคิดว่าเขาเองก็น่าจะรู้สึกได้นะถึงได้ยกยิ้มมุมปากแบบนี้
“นี่คุณจะทำอะไรคะ ปล่อยเดี๋ยวนี้เลยนะ”
“ก็ไม่ได้จะทำอะไร แค่อยากจะบอกว่าเลิกคุยกับมันซะ”
“คุณออกคำสั่งกับหนูอีกแล้วนะคะ หนูยังไม่ได้ดื้อกับคุณเลยนะ”
“ดื้อสิ ดื้อที่คุยกับผู้ชายคนอื่นไม่ให้ฉันรู้ไง เพราะงั้นเลิกคุยซะเพราะฉันไม่ชอบ”
“นี่คุณ…”
“ถ้ายังดื้อต่อไป รู้ใช่ว่ารุ่นพี่ของเธอคนนี้จะเป็นยังไง?”
ถ้ายินแบบนั้นฉันเลยเลือกที่จะเงียบและไม่ได้พูดอะไรกลับไป จะพูดอะไรได้ล่ะในเมื่อเขาพูดมาขนาดนั้นแล้วสิ่งที่ฉันต้องทำก็คือทำตามที่เขาบอกเพื่อไม่ให้พี่ออสตินต้องเดือดร้อนไง
วันต่อมา
“ตื่นได้แล้วนะเจนนี่”
“อือออ”
ฉันพลิกตัวเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงเหมือนคนมาปลุกให้ตื่น และพอสายตาของฉันปรับโฟกัสได้แล้วฉันก็ต้องตกใจเมื่อเห็นว่าคุณไรอันเข้ามาอยู่ในห้องของฉันแบบนี้
ทำให้ฉันรีบยันตัวลุกขึ้นนั่งทันทีเพราะไม่คิดว่าเขาจะเข้ามาอยู่ในห้องของฉันแบบนี้ได้ไง
คุณไรอันที่เห็นว่าฉันทำหน้าตกใจเขาก็ชูคีย์การ์ดสำรองในมือของเขาขึ้นมา และพอได้เห็นแบบนั้นมันก็ทำให้ฉันจำได้ว่าตัวเองเคยวางคีย์การ์ดเอาไว้ที่หน้าทีวีห้องนั่งเล่น
ตอนนั้นเขาคงจะหยิบไปสินะ ทำแบบนี้มันทำให้ฉันไม่ชอบมากเลยนะ เขาไม่มีสิทธิ์หยิบจับอะไรในห้องของฉันหรือเปล่า
“เอาคืนมาเลยนะคะ คุณไม่มีสิทธิ์เอามันไปนะ”
“งั้นเอาไว้ให้เธอยอมเป็นของฉันก่อนแล้วฉันจะคืนให้แล้วกันนะ”
“ไม่ได้ค่ะ นี่มันห้องของหนูคุณมีสิทธิ์อะไรมาทำแบบนี้”
“งั้นฉันของใช้สิทธิ์ความเป็นผัวในอนาคตเธอล่วงหน้าได้มั้ย”
“คุณไรอัน!!!”
“ฉันคิดว่าต่อไปคงต้องมีบทลงโทษสำหรับเด็กที่ชอบขึ้นเสียงใส่ฉันดีหรือเปล่า ขึ้นเสียงตอนไหนก็จูบตอนนั้นเลย”
“นี่คุณ…”
“อยากลองบทลงโทษตอนนี้เลยมั้ย เพราะฉันเองก็อยากจะลองแล้วเหมือนกันนะ”
“คุณไม่ควรทำแบบนี้นะคะคุณไรอัน ในเมื่อหนูไม่ได้ต้องการให้คุณมาตามแบบนี้คุณก็ควรจะเลือกผู้หญิงที่ต้องการคุณไม่ดีกว่าเหรอ?”
ฉันมองหน้าคนตรงหน้าด้วยความไม่พอใจและคิดว่าเขาเองก็น่าจะรู้ว่าฉันกำลังไม่พอใจเขามากแค่ไหน
แล้วคิดว่าเขาจะสนใจหรือเปล่าล่ะ บอกเลยว่าไม่ เขาไม่ได้คิดที่จะสนใจหรอกเพราะสิ่งที่เขาสนใจน่ะก็คือทำยังไงให้ฉันเป็นของเขาให้ได้ไง
แล้วเมื่อกี้นี้ก็เหมือนกันที่เขาบอกว่าถ้าฉันขึ้นเสียงใส่เขาอีกเขาก็จะทำโทษฉันด้วยการจูบซะต่อไปฉันจะได้ไม่ต้องขึ้นเสียงใส่เขาอีก
ดูแต่ละอย่างที่เขาทำกับฉันสิ เขาทำเหมือนว่าตอนนี้ฉันกลายเป็นผู้หญิงของเขาแล้วอย่างนั้นแหละ
“ผู้หญิงพวกนั้นก็น่าจะเข้าหาไม่ยากหรอกนะคะ อย่ามายุ่งกับหนูเลย”
“แต่ฉันต้องการเธอไง ก็บอกไปแล้วนี่ว่าฉันอยากได้เมียเด็ก”
“แต่หนูไม่ได้อยากเป็นเมียมาเฟียอย่างคุณค่ะ”
“ฉันก็กำลังจะทำให้เธออยากเป็นเมียฉันอยู่นี่ไง หรือไม่เธอก็คิดซะว่าฉันไม่ใช่มาเฟียแต่เป็นผู้ชายคนหนึ่งที่อยากได้เมียแค่นั้นก็ได้ไม่ใช่เหรอ”
- Writer
