RYAN 05
***************************
จริงๆ แล้วเรื่องที่จะเอาเธอเป็นเมียแม่งโคตรง่ายมากเลยเพราะผมก็มีคีย์การ์ดห้องของเธออยู่แล้ว แค่จะเข้าไปหาเธอมันไม่ยากหรอก แต่ผมก็ไม่ได้อยากได้แค่ตัวเธอไง
ผมอยากได้ความรักของเธอด้วย ถึงได้พยายามเอาความจริงใจเข้าหา แต่เธอกลับคิดว่าระหว่างผมกับเธอมันไม่คู่ควรกัน
ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันนะว่าเธอเอาอะไรมาตัดสินว่าเราสองคนไม่เหมาะสมกัน ฐานะเหรอ หรือว่าหน้าที่การงาน
แต่ผมจะบอกอะไรให้นะว่าผมหาเมียเว้ย หาแม่ของลูก ไม่ได้หาคนที่มีหน้ามีตามาเชิดชูผม เพราะถ้าเป็นเรื่องงานผมสามารถจัดการเองได้ เพราะงั้นแล้วเมียก็คือเมียแค่นั้นเลย
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“เข้ามา”
“นายครับเรื่องที่นายสั่งผมจัดการเรียบร้อยแล้วนะครับ”
“เอาตัวมันไปไหน?”
“ส่งคืนให้เจ้านายมันแล้วครับ”
“อืม แล้วมีปัญหาอะไรอีกหรือเปล่า?”
“ไม่มีแล้วครับ แล้วนาย...”
โซนมองหน้าผมที่มองหน้ามันกลับไปเหมือนกัน สายตาที่มันมองผมมันทำให้ผมรู้ได้ทันทีเลยว่ามันกำลังคิดอะไรอยู่
เรื่องที่ผมตามจีบเจนนี่น่ะโซนเป็นคนเดียวที่รู้เรื่องนี้ ก็อย่างที่บอกนั่นแหละว่าโซนคือลูกน้องคนสนิทของผมและเป็นคนที่ผมไว้ใจมากที่สุดด้วย
เราโตมาด้วยกันหรือเรียกง่ายๆ เลยก็คือมันเป็นเหมือนเพื่อนผมนั่นแหละ เพราะงั้นแล้วไม่มีเรื่องไหนที่มันไม่รู้เกี่ยวกับผมหรอกนะ
จริงๆ มันก็ไม่เห็นด้วยหรอกที่ผมจะตามจีบเด็กอย่างเจนนี่ เพราะมันกลัวว่าถ้าคนอื่นรู้เข้ามันอาจจะทำให้ผมเสียการปกครองเอาได้
แต่คนอย่างผมมันแยกแยะเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวได้ งานก็คืองาน เรื่องส่วนตัวก็คือเรื่องส่วนตัว ผมไม่คิดที่จะเอามารวมกันอยู่แล้ว
“นายคิดดีแล้วเหรอครับที่จะตามเด็กคนนั้น”
“ทำไม หรือนายคิดว่าฉันไม่ควรมีเมีย?”
“เปล่าครับ แต่ผมคิดว่าเธอยังเด็กเกินไปอาจจะไม่เหมาะ...”
“เรื่องเหมาะไม่เหมาะฉันเป็นคนตัดสินใจเอง ตั้งแต่ที่ฉันตามเจนนี่ฉันเคยทำงานผิดพลาดสักครั้งมั้ยล่ะ?”
“ไม่ครับ”
“เพราะงั้นแล้วก็ไม่ต้องพูดเรื่องนี้อีก?”
“ผมก็แค่กลัวนายจะเสียการปกครองถ้าคู่แข่งของเรารู้เข้า”
“ฉันไม่สนหรอกนะว่าใครจะมองฉันแบบไหน เพราะเรื่องการทำงานฉันก็ยังคงเป็นไรอันคนเดิม และฉันก็ไม่เคยทำงานพลาดด้วย”
ตั้งแต่ที่ผมเริ่มตามจีบเจนนี่ผมแยกแยะออกเสมอว่าเรื่องไหนควรมาก่อนมาก่อน และตัวเองควรวางตัวยังไง
เพราะงั้นแล้วเรื่องที่ว่าจะเสียการปกครองหากมีคนรู้ว่ามาเฟียอย่างผมตามจีบเด็ก ผมไม่กลัวหรอก
ก็อย่างที่บอกนั่นแหละว่าการที่ผมตามจีบเจนนี่มันคือเรื่องส่วนตัวของผม ส่วนเรื่องงานถ้าใครคิดที่จะมีปัญหากับคนอย่างผม
ผมเองก็ไม่ปล่อยเอาไว้เหมือนกัน เมื่อก่อนผมเคยทำงานเป็นยังไงตอนนี้ผมก็ยังคงทำงานเป็นอย่างนั้นเหมือนเดิม
ไม่มีใครมาเปลี่ยนผมได้หรอก ผมก็แค่อยากมีเมียแม่งจะอะไรกันนักกันหนากับกูวะ จะไม่ให้กูมีเมียเลยหรือไง
“ออกไปทำงานได้แล้วไป”
“แล้วนายไม่กลัวว่าเจนนี่อาจจะทำให้งานของเรา…”
“โซนเจนนี่ไม่เคยเข้ามายุ่งเกี่ยวกับงานของเรา เพราะงั้นแล้วเรื่องงานกับเรื่องของเจนนี่ไม่เกี่ยวกัน”
“แต่ว่า…”
“ถามจริงกูแม่งอยากมีเมียไม่ได้เลยว่างั้น?”
พอเห็นว่าโซนกำลังจะพูดอะไรบางอย่างออกมาผมก็พูดแทรกขึ้นมาซะก่อน ผมเองก็อยากจะรู้เหมือนกันนะว่าคนอย่างผมนี่แม่งไม่เหมาะกับการมีเมียเด็กอย่างนั้นเหรอ
กูทำแต่งานแม่งก็อยากหาเมียมากระชุ่มกระชวยบ้างไม่ได้เลยหรือไง พอผมพูดไปแบบนั้นโซนก็รีบตอบกลับมาทันที
“ผมแค่เป็นห่วงนายครับ เพราะดูช่วงนี้นายไม่ค่อยเข้าบ่อน”
“ก็บอกแล้วไงว่าเรื่องงานไม่ต้องห่วงหรอก ฉันแยกแยะได้ ไม่เข้าวันนี้พรุ่งนี้ฉันก็เข้ามาเคลียร์เหมือนเดิม”
“ทราบครับ แต่ผมกลัวนายเลือกเด็กคนนั้น”
“โซนฉันไม่ใช่เด็กๆ นะ เรื่องงานพวกนี้นายคิดว่าฉันจะปล่อยไปเหรอ”
“ขอโทษครับที่ผมถามอะไรไม่คิดให้ดีซะก่อน”
“นับวันเริ่มทำตัวเหมือนเมียฉันแล้วนะ”