ภูดิศถูกลากมายังห้องทำงาน สุพจน์เหลือบมอง เห็นบุตรสาวควงชายหนุ่มหน้าตาสุภาพเข้ามาในห้อง สองร่างนั่งตรงโซฟาหน้าโต๊ะทำงาน สุพจน์ลุกจากเก้าอี้ แล้วมาหย่อนกายตรงข้าม มองบุตรสาวสีหน้าเต็มไปด้วยคำถาม
“พ่อคะ นี่ภูค่ะ เพื่อนสมัยเรียนมหาลัยของนาเอง”
ภูดิศยกมือไหว้ “สวัสดีครับ
สุพจน์รับไหว้ สีหน้าสับสนมึนงง
“นาจะให้ภูมาเป็นเลขาของนาค่ะ หลังจากทำงานแทนพ่อเต็มตัวแล้ว” หญิงสาวอธิบาย แล้วระบายยิ้มออกมา ทว่าคนเป็นพ่อกลับหนักใจ หนุ่มคนนี้มีอะไรมากกว่าคำว่าเพื่อนหรือเปล่า เพราะไม่อยากให้ลูกกับพีรดลมีปัญหากัน
เขาอึกอัก ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ภูดิศรับรู้ได้ถึงความหนักใจของผู้ใหญ่
“แล้วนา ได้ปรึกษาพีหรือยังลูก” คิดว่าพูดคำนี้ออกมา คงทำให้อีกฝ่ายรับรู้ว่า บุตรสาวนั้นมีเจ้าของแล้ว
“ทำไมต้องปรึกษาเขาด้วยคะพ่อ นาไม่เข้าใจ!”
“พีฝึกงานให้นาอยู่ไม่ใช่เหรอ อีกอย่างนากับพีต้องทำงานด้วยกัน เผื่อพีจะมีความเห็นอะ
