Niyakap ko ang sarili at hinila ang kumot at tinakpan ang aking katawan. Nanghihina ako at hindi ko alam kung makakaya ko pang maglakad pabalik sa kabilang silid. Siguro hindi naman na babalik si Rafael dito. Tinignan ko ang orasan na nakasabit sa dingding. Alas kwarto na ng umaga. Dalawang oras na lang lilitaw na ang araw. Panibagong umaga haharapin ko. Buntong hininga ang tangi kong nagawa at pinilit kong ipikit ang aking mata.
Ilang minuto pa lamang bumukas muli ang pinto at narinig ko ang tunog ng lock nito. Namulat ako at nakita nakangisi si Rafael sa akin. Bago pa ako makapagsalita bigla siyang tumalon sa kama at mabilis na tinanggal ang kanyang damit. Napalunok ako at hinila niya ako paharap sa kanya. Ang mga mata niya ay nanlilisik at mabilis niya akong hinawakan sa mukha at bumul
