พายุสวาทอันป่าเถื่อนพัดผ่านไป ทิ้งไว้เพียงร่างบางที่แทบหมดแรงพิงกำแพงห้องเรียนร้าง เกลลนลานจัดแจงเสื้อผ้านักศึกษาที่หลุดลุ่ยด้วยมือที่สั่นเทาราวกับคนจับไข้ มือบางรีบติดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวอย่างเร่งรีบ โดยที่ไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่ากระดุมเม็ดบนสุดได้หลุดหายไปแล้ว หญิงสาวผลุนผลันเปิดประตูห้องเรียนหมายจะวิ่งหนีไปตั้งสติที่ห้องน้ำหญิงให้เร็วที่สุด
ทว่า... เพียงแค่ก้าวขาออกจากประตูห้องเรียนร้างได้ไม่กี่ก้าว ร่างทั้งร่างของเธอก็ต้องแข็งทื่อดั่งถูกสาป เมื่อเบื้องหน้าคือปรานต์ที่กำลังเดินย้อนกลับมาทางเดิมพอดิบพอดี
“เกล! มาทำอะไรที่ตึกวิศวะฯ น่ะครับ?”
ปรานต์ขมวดคิ้วถามด้วยความแปลกใจ นัยน์ตากะล่อนจับจ้องแฟนสาวอย่างจับผิด เกลลนลานสุดขีดหัวใจเต้นรัวจนแทบทะลุอก เธอรีบก้มหน้าลงต่ำเพื่อซ่อนแววตาตื่นตระหนก มือบางยกขึ้นกุมปกเสื้อนักศึกษาแน่นเพื่อพรางรอยรักสีเข้มที่ซอกคอ
“เกล... เกลเอาชีทสรุปมาคืนเพื่อนค่
