BARAN
Haftalardır terapinin yolunu tutuyoruz eskisi gibi değil. Doktoruyla konuştum yaşadıkları ona ağır geldiğini toparlanması zaman alacağını söyledi. O zamanın gelmesini biran önce bekliyorum sabah uyurken işe gönderiyor. İşten geldiğimde uykusunda beni karşılamasından nefret ediyorum hepsi aldığı ilaçlardan kaynaklı. En azından artık iletişim sağlayabilmesine şükreder hale geldim ben olmadan dışarı adım atmıyor. Zorla sürüklediğim günlerde oluyor arkadaş ortamları, kulübe gitmeler hepsine ayak uydururken yerine sakinliği söz konusu. Eğlencenin dibine vuran, dansın müptelası olan, kendine özenen kadınımdan eser kalmamış oturduğu yerden bile kıpırdamıyor. Tanıdığım kadınımın bu hali hiç hoşuma gitmiyor. Evde çoğu zamanını mutfakta geçiyor Savaş sinirini yemeklerden çıkarıp bir orduyu do
