BARAN
Sabah güneş ışıkları odayı doldurmuş gözümü kamaştırıyor. Gece nasıl uyuyup kaldıysak hiç kıpırdamadan öylece kalmışsız. Edam ‘ı uyandırmadan kollarının arasından çıktım. Bedenimi ona çevirdim her ne kadar kollarına bedeni bu şekilde dolasa bile. Alışık olduğum uyandığımda ilk onu görmek istiyorum kollarımın arasında başını boynuma yaslamış. Öperek kokusunu içime çekerek gün aymak en güzeli saate baktığımda çoktan uyanmış koşudan gelmiş olması gerekirdi. Halen uyuyor olmasına şaşkınım ateşi de normal.
"Eda'm"
" hmm"
Homurdanırcasına ses çıkardı
“ bütün yataktan çıkmayacak mısın? Bu saatte çoktan kalkıp sporunu yapmış dönmen gerekirdi. Hasta falan mı olacaksın? “
“ işim mi var benim? Uyumak istiyorum rahat bırak “
İsyan ederek yüz üstü yattı kollarını yastığın altında birleşti
