Chapter Twenty-one

782 Words

NATHALIE'S POV Pagkababa ng helicopter namin, agad kaming bumaba sa puro malalaking damo. Kaya di kami makikita. Habang naglalakad ako kinakabhan ako sa mangyayari. Sana di kami pabayaan ng diyos. "Guys! Tahimik lang ha! Tignan niyo ang mga dinadaanan niyo!"-Sigaw ni Rex dahil din sa ingay ng mga helicopters. Nagsimula kaming naglakad patungo sa lumang building. Tahimik ang lahat at ramdaman lang kami habang naglalakad. Bigla akong napahinto sa pag hawak ni Rex sa kamay ko. "Kahit anong mangyari nandito lang ako sa tabi mo."-Bigla akong nagulat sa sinabi niya. Ilang segundo akong hindi nakasagot. "Tara."-Aya niya at nauna na siyang naglakad. Anong gusto niyang iparating? Hindi ko na lang pinansin yung sinabi niya. Sa kalagitnaan ng paglalakad namin, napaupo kaming lahat. Dah

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD