ตอนที่ ๑ สิ่งที่อยากหลีกหนี 2
1135 Words
“พี่ก็สวยมากเหมือนกันค่ะ หนูสวยได้พี่ไงคะ” เธอหันมายิ้มแล้วหัวเราะ ทั้งสองคนหัวเราะคิกคักอย่างมีความสุข จนกระทั้งรถยนต์จอดนิ่งที่คฤหาสน์แห่งหนึ่ง
“สวัสดีค่ะคุณน้า” ลิตายกมือไหว้ชายวัยกลางคนที่เป็นเจ้าของงานวันเกิดในวันนี้พร้อมยื่นส่งของขวัญไปให้ “สุขสันต์วันเกิดนะคะ ขอบให้น้าวีมีความสุขมาก ๆ”
“ไม่เห็นต้องเอาของขวัญมาด้วยเลย พ่อกับแม่รออยู่ด้านในแล้ว”
“สวัสดีค่ะ” กิ่งฟ้ายกมือขึ้นไหว้อีกคน “หนูคือกิ่งไงคะ คุณน้าจำหนูไม่ได้เหรอคะ”
“กิ่งเองเหรอลูก สวยจนจำไม่ได้เห็นพ่อกับแม่บอกว่าเดินทางกลับมาจากต่างประเทศวันนี้ดีใจจริง ๆ ไปรอน้าข้างในก่อนนะลูก น้าขอรับแขกก่อนเดี๋ยวตามเข้าไป”
“ค่ะ” ทั้งสองขานรับแล้วเดินเข้ามาในสวนที่ถูกจัดเป็นสถานที่จัดงานวันเกิด
กิ่งฟ้าทักทายบิดาและมารดาทั้งสองที่นั่งพูดคุยกับแขกคนอื่น ๆ และยังได้แนะนำเธอให้กับคนอื่น ๆ ได้รู้จัก ภายในงานล้วนมีแต่คนที่มีชื่อเสียงเพราะเจ้าของงานนั้นเป็นถึงนักการเมืองชื่อดัง
“วันนี้ทำตัวให้ดีนะ อย่าทำให้พ่อกับแม่ขายหน้า” วิณีเอ่ยกับบุตรสาวคนเล็ก ส่วนบุตรสาวคนโตนั้นเธอไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องใด
“ค่ะ” เธอตอบรับเสียงเบานั่งนิ่งฟังสิ่งที่ผู้ใหญ่พูดคุยกัน ในระหว่างนั้นลิตาได้ชวนให้เธอลุกเดินไปยังอาหารที่ถูกจัดวางเอาไว้ให้หยิบได้ตามสบาย
“อาหารเยอะเหมือนกันนะ เลือกไม่ถูกเลย” ลิตาเอ่ยแล้วหันมองมาทางน้องสาวที่เขาแต่ยืนนิ่ง “เอาจานมาหยิบเร็วเข้า มาแล้วก็กินอะไรหน่อยเถอะ”
“ค่ะ” กิ่งฟ้าหันไปหยิบจาน เธอไม่มีความอยากอาหารเพียงนิดแต่ก็ยังคีบอาหารที่คิดว่าจะกินใส่จาน แล้วเดินกลับมานั่งที่เดิมเงียบ ๆ
เสียงเพลงที่บรรเลงในงานดังอย่างต่อเนื่อง จนกระทั้งเจ้าของงานกล่าวคำเปิดงานและตัดเค้กงานวันเกิด เมื่อทุกคนร่วมอวยพรแม่ของเธอจึงเรียกให้กิ่งฟ้าเดินตามขึ้นมาบนเวที
“วันนี้นับว่าเป็นวันดีและมีเรื่องดีอีกเรื่องที่ผมอยากแจ้งครับ” นาวียิ้มแล้วกวักมือเรียกให้บุตรชายเดินขึ้นมาบนเวที “นี่ลูกชายของผมครับ” มาวิน ส่วนนี้คือ...ว่าที่ลูกสะใภ้ในอนาคตของผมครับ หนูกิ่ง ผมจะประกาศการหมั้นหมายของทั้งสองตระกูลซึ่งก็คือคุณปรีชาที่เป็นเพื่อนรักของผม เราสองครอบครัวตัดสินใจแล้วว่าจะให้บุตรสาวและบุตรชายแต่งงานกัน”
“พ่อ!!” มาวินรู้สึกตกใจไม่คิดว่าวันนั้นจะเกิดเรื่องที่ไม่คาดคิดขึ้น เขาหันมองไปยังหญิงสาวที่ยืนทำหน้านิ่งแล้วไม่พอใจ
“อยู่เฉย ๆ ไป อย่าทำให้พ่อขายหน้า” เขากันมากระซิบกับบุตรชาย
“ผมดีใจเป็นอย่างมากครับที่วันนี้เราได้ประกาศข่าวดีให้กับทุกคนได้รู้ อีกสองอาทิตย์จะมีงานหมั้นขอเชิญแขกทุกท่านในวันนี้ด้วยนะครับ” ปรีชาเอ่ยกับแขกที่มาร่วมงาน
เสียงยินดีกับทั้งสองครอบครัวดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง กิ่งฟ้ายังคงทำสีหน้านิ่งเรียบเช่นเดิม เธอยิ้มบ้างในบางครั้งแต่แววตากลับไม่มีความรู้สึกใด ๆ
“หนูกิ่ง” เพลินตาภรรยาของนาวีเดินเข้ามาทักทาย “น้าพึ่งกลับมาจากต่างประเทศนะลูก คิดว่าจะมาไม่ทันงานแล้ว โตขึ้นมากเลยนะ”
“สวัสดีค่ะน้าเพลิน”
“ไหว้พระเถอะลูก กิ่งสวยมากเลยนะลูก แทบจำไม่ได้มาเร็วน้าจะแนะนำให้รู้จักกับคนในครอบครัวของน้า” เธอพาว่าที่ลูกสะใภ้เดินมาที่โต๊ะ
ซึ่งมีครอบครัวของเธอนั่งรายล้อมก่อนที่จะได้รับการแนะนำตัวจากเพลินตา มาวินเอาแต่นั่งหน้านิ่งหันมองมาทางกิ่งฟ้าบ้างในบางครั้ง
“ดูเหมาะสมกันมากจริง ๆ” นาวีเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ว่าแต่หลานชายฉันหายไปไหน” เขาถามพี่ชายที่นั่งอยู่กับภรรยา
“ใจเย็น ๆ เดี๋ยวก็มาเห็นบอกว่าจะถึงแล้ว”
“ถ้าไม่มาผมน้อยใจจริง ๆ นะ” นาวีเอ่ยถึงหลานชายอีกคนที่ไม่ได้เจอหน้าอยู่บ่อยครั้ง
“น้อยใจผมได้ลงคอเหรอครับคุณอา” เสียงของชายหนุ่มอีกคนดังขึ้นก่อนที่เขาจะยื่นกล่องของขวัญมาให้กับคนเป็นอาที่รอคอยการมาของเขาใจจดจ่อ
“มาได้สักทีอาคิดว่าจะไม่มาแล้ว”
“งานวันเกินของอาผมเคยพลาดเหรอครับ”
“ทีวันเกินของผมพี่ไม่เห็นจะมาตรงเวลาสักครั้งเลย” มาวินเอ่ยขึ้น
“ก็ให้รู้ไงว่าใครสำคัญ” เขาหันหน้าไปคุยกับหลายชายที่อายุห่างกันเพียงสองปีเท่านั้น ก่อนที่สายตาจะหยุดนิ่งที่หญิงสาวคนหนึ่ง
“นี่หนูกิ่ง ว่าที่สะใภ้ของอาเป็นไงสวยไหม” นาวีแนะนำกิ่งฟ้าให้กับหลานชายได้รู้จัก
“ครับ” เขายิ้มมุมปากแล้วนั่งลงที่เก้าอี้ว่างด้านข้างของมาวิน
“หนูกิ่งนี่หลานชายของหน้าเอง ชื่อเธียรรู้จักกันเอาไว้นะลูก เราก็เหมือนครอบครัวเดียวกันอีกหน่อยเจอกันบ่อย ๆ จะได้สนิทกันเอาไว้”
“ค่ะ” เธอขานรับแต่กลับไม่ยอมสบสายตาของมาธัสที่จ้องมองมายังเธออยู่ตลอดเวลา
“กิ่งโอเคไหม” ลิตาที่นั่งอยู่ข้าง ๆ กับน้องสาวเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง “ออกไปสูดอากาศด้านนอกกับพี่ไหม ทางนั้นมีสระน้ำด้วยนะคนไม่มากเท่าไหร่”
“ค่ะ” เธอลุกเดินตามหลังของพี่สาวมาที่สระว่ายน้ำใหญ่ของบ้าน ในตอนนี้มีคนที่กำลังนั่งพูดคุยกันอยู่ไม่มากนัก
“อึดอัดใช่ไหมล่ะ ตอนนั้นพี่ก็เป็นแบบนี้แหละ แต่อีกไม่นานมันจะดีขึ้น” เธอวางมือลงบนมือของน้องสาว
“กิ่งไม่อยากหมั้นเลยค่ะ”
“พี่ไม่อยากเห็นกิ่งทะเลาะกับพ่อแม่นะ พี่เป็นพี่สาวที่แย่ใช่ไหมปกป้องกิ่งไม่ได้เลย พี่ขอโทษนะกิ่ง” เธอรู้สึกผิดกับน้องสาว เรื่องการหมั้นหมายไม่ใช่ว่าเธอไม่ช่วยน้อง
*****************
ผัวใหม่กำลังมานะคะ อย่าไปคิดถึงไอ้ชั่วนั้นเลยค่ะ55
- Writer
