What I was once?

Chapter 1 - Vacation Day!

Leah's PoV

"Wanna come with us?" Cath asked me. Aaaa, I don't want to go anywhere. What should I do? Should I just make a lie, so that hindi makasasama. Aaaa i miss my bed. Kahit bukas pa naman 'yon or basta before matapos ang vacation.

"Why would I? Just enjoy the vacation without me girls. I have my own plans." I lied. I really don't have plans. I just want to go home and sleep. I'm tired. I'm always tired. At gusto ko la'ng mahiga sa kama buong bakasyon, that's my thing eh. And scroll through sss. Maybe magpatugtog na rin. Omg i love song very much.

"Ano ba yan ang KJ" Stacy said. Why now, why am i KJ? I just really don't want to go. Hindi ba nila meenjoy ang vacation ng hindi ako kasama. Hayst. Gagastos at mapapagod lang ako eh. Kailangan ko ng pahingaaa.

"Anong gagawin mo sa bakasyon? Hihiga? Matutulog? Oh, Come on I know you don't have plans." Cath said and then giggle. Ah, they really knew me well. Well, best friends nga kami. I knew them very well too.

"Yea, I don't have plans. But I dont want to go somewhere. I just want to stay at home and lay down on bed. I'm damn tired, Cath and Stacy" I answered honestly. Yes, I'm a very honest person.

"Sumama ka na. Maganda ro'n, promise" Cath said. So, they already have plans hah? Bakit hindi ko alam? Well I'm not interested naman pati, so don't care. Pero bakit hindi ko alam na may plano na sila?

" Oo nga, tutal ngayon na lang ulit tayo magkakasama sama ng matagal." Stacy said. That's kinda true, pero araw araw naman kami nagkikita kita kahit hindi kami magkakakaklase, hindi pa ba sapat 'yon? Kailangan pati sa vacation mukha nila pa rin ang makikita ko?

"Pati wala na naman tayong pasok. So wala ka ng ibang gagawin." Stacy added. Madami aking gagawin. Hay, not because hihiga lang ako sa kama ko wala na akong gagawin, pwede ako mag cellphone at mag cellphone at mag cellphone pa ulit, 'di ba marami na 'yan?

" I'll bring some of our schoolmates, para madami tayo." Cath said. Aaa I don't like pag maraming tao ang kasama. Yes, aaminin ko medyo gusto ko sumama pero akala ko kami la'ng tatlo? Bakit pati 'yung iba naming classmates? Well, bahala na ulit.

"Ako na magpapaalam sa Mommy mo" They said. Okay, bahala sila kung sino ang magpapaalam basta ang alam ko, ayaw ko ng madaming tao.

Hindi ko alam kung bakit kailangan kasama pa ako. Hindi ba nila maeenjoy ang vacation ng kasama ako? Kailan pati kami aalis? Saan kami pupunta? aaaa I don't know the details, maybe I'll call them later and ask those things. Tutal naman ay sasama na ata ako.

They trying to convince me to come with them. Even though I really don't want to go. But my friends is so makulit, hindi nila ako hinayaan na hindi sumama sa kanila. So I don't have any choice, kailangan ko ng mag impake ng mga kakailanganin ko for our 1 week vacation. Though hindi ko alam kung saan kami.

"Okay, okay I'll come with you na. I don't have a choice na naman eh." I said and then roll my eyes. Wala naman akong choice eh. Kung anong gusto nila 'yun ang masusunod. Well, hindi ako galit ha, baka nga pasalamatan ko rin sila after ng vacation kasi? Kasi wala lang. Baka mabulok din pati ako sa house namin at lagi kong makikita ang nakakasurang mukha ng pinakamamahal kong kapatid.

"Of course kailangan mong sumama sa amin." They said like nag practice sila ng sasabihin sakin. Sabay talaga sila, maybe I'll ask them kung may script sila. Planadong Planado eh.

Why would they asked me pa if pipilitin lang naman pala nila ako. 'di ba? Anong sense ng pagtatanong nila? Sila rin pala ang masusunod.

"Kailangan talaga sabay kayong magsalita? Don't tell me may script pa kayo nan ha, or nagpractice kayo ng sasabihin sa'kin? Since classmates kayo at laging magkasama." I said. Yes, classmates sila. Same kasi sila ng course samantalang ako iba ang course. They are taking up law. So ang kinuha nilang 4 year course ay pol sci. Samantalang ako I'm taking accountancy. Damn, i love math very much.

"Honestly, yes. Nagpractice kami, kasi alam namin na hindi ka gano'n kadaling i convice. Kailangan pa ng madaming mabubulaklak na salita para mapapayag ka." Cath said. So naghanda pa talaga sila ng sasabihin hah.

"And also, ako gumawa ng script. Ayos ba?" Stacy said. Wow. Just wow. I'm just kidding nang sinabi ko na may script pa sila. Pero tama pala. Gano'n ba talaga ako kahirap papayagin? Pero alam ko mabilis lang eh. Whyyyy?

"Ano ba naman kayo, pati 'yan kailangan pa ng script." Sabi ko. Gan'yan ba talaga pag pol sci. Students?

"HAHAHAHA gaga gan'yan talaga" Cath said.

"Andito na 'yung sundo ko girls. Bye! See you tomorrow" Stacy said. At naglakad na papasok sa sasakyan.

"Bye Stacy! Stay safe!" Cath and I said habang pinagmamasdan na umalis ang sasakyan na sinasakyan ni stacy.

Naiwan kaming dalawa ni Cath sa tapat ng School kasama ang ilang estudyante at pinagmamasdan ang pagdaan ng mga sasakyan, habang nag hihintay kami ng sundo n'ya. Samantalang ako nag hihintay na dumating ang sundo n'ya at pumunta na sa sakayan ng jeep.

Siguro ito na ang tamang oras para tanungin ko s'ya tungkol sa mangyayari sa bakasyon.

"Hmm, Cath?" I said. Medyo serious ba?

"Ha? Bakit? HAHAHAHAH ang serious mo medyo. Ano problema mo?" Cath replied. Nakatatawa man pero gusto ko la'ng maging seryoso sa oras na ito? Para madali ang usapan. Para pati isang tanong isang sagot ang mangyari.

"Wala naman, pero sagutin mo 'tong tanong ko, ha?" I said. Pakaba muna ng kaunti.

"Okay, ano 'yung tanong mo?"

"Kailan tayo aalis? At saan tayo pupunta, deretshan kayo kanina sa pang aakit sa akin, eh hindi ko naman alam kung saan tayo tutungko. Nakakairita kaya, pinilit nyo akong sumama pero hindi nyo sinabi kung saan, kailan, at ilang araw tayo roon." Finally, I said it.

"Seriously Leah? HAHAHAHAHAHA may pa serious effect ka pa na nalalaman, 'yan la'ng pala ang itatanong mo. Bakit kasi hindi ka magbasa sa gc natin ng malaman mo? Hay nako kang babae ka." She said while laughing.

Hindi ko naman alam na sa gc sila nag usap. Malay ko ba. Pati hindi ako mahilig magbasa ng mga messages. Siguro kung importanteng importante babasahin ko agad. Pero most of the time hindi talaga ako nagbabasa ng mga messages, pero nasagot ako ng mga calls. Bakit ba kasi hindi nalang sila through call nag usap? Kailangan chat lang?

" Eh, Alam n'yo naman na hindi ako mahilig magbasa ng messages bakit chat la'ng ang ginawa n'yo? Bakit hindi na la'ng call, 'yan hindi ko tuloy alam." I said. Bakit ba kasi. Hindi ko na 'di ba kasalanan na hindi ako mahilig magbasa, at hindi ko rin kasalanan na hindi ko alam 'yung bagay na 'yon.

"HAHHAHAA okay la'ng 'yan, just read the messages later, okay? Andito na si kuya, Goodbye. Ayaw mo ba talaga sumabay?" She asked.

"Hindi na, magkaiba tayo ng way. Bye Cath! Stay safe ha?" Sabi ko. Magkakaiba kami ng way pauwi kaya hindi kami sabay sabay lagi.

"Okay, thanks. Mag ingat ka rin, ha? Byeee!" She said, while walking away papunta sa sasakyan ng kuya n'ya.

Matapos kong hindi matanawan ang sasakyan nila ay agad akong naglakad papunta sa sakayan ng jeep. Habang naglalakad ako nararamdaman kong pumapatak na ang ulan. Hayy wala pa man din akong payong, at medyo malayo pa ako. Ang malas ko naman. Bibilisan ko na lang ang lakad.

Habang naglalakad ako, nararamdaman ko na talaga ang pagpatak ng ulan. Palakas ng palakas. Grabe. Matapos kong ilagay ang bag ko sa ibabaw ng aking ulo, naramdaman ko na humina ang tulo ng ulan sa akin. Nakapagtataka nga kasi hindi naman ganoon kalakihan ang bag ko pero bakit parang nasalo n'ya ang ulan? Namalayan ko na lang na may katabi na pala akong isang lalalki. May hawak s'yang payong. Ang payong na iyon ay nagiging shield ko na rin sa ulan. Magrereklamo sana ako pero sobrang lakas na ng ulan. Malapit na rin naman ang waiting shed malapit na kaming magkahiwalay.

"Thank you" i said. But i guess he didn't hear me. Because he already have earphones on. Totally ignoring me. Pero dahil makulit ako. Kailangan makagawa ako ng paraan para mapansin n'ya ako.

Kinuhit ko s'ya.

"What?" Ang cold ng voice n'ya, kasing cold nang hangin ngayon.

"Sabi ko thank you" I said. Kailangan hindi ako madala sa pagiging cold n'ya.

Biglang may dumating na jeep. At bago pa s'ya makasagot ay sumakay na s'ya. Hindi ko man lang nalaman ang pangalan n'ya. Pero in fairness, hindi man s'ya ganon kagwapo pero ang linis n'yang tingnan, ang gwapo n'ya ng konti. At ang bango pa, 'yun nga la'ng ang problema medyo masungit. Pero okay lang, atleast hindi ako ganon nabasa.

After ng ilang segundo ng aking paghihintay ay may dumating na na jeep, at agad agad akong sumakay.

When I get home,I changed my clothes. Siguro sobrang napagod ako sa maghapon. Gustong gusto kong matulog habang naulan. With my earphones on, kasabay ng pagpatak ng ulan ipinikit ko ang aking mata. I don't know how long I've been sleeping, but my mother wake me up.

"The food is ready" that's the only words she said before she left. Lagi naman s'yang gan'yan.

I fixed myself before I go. Naghilamos ako at nag ayos ng buhok. That's how i fixed myself. Bumaba ako at nakita ko sila sa hapag kainan.

"Your friend said you will have an outing" Dad said. Na nakapagpagulat sa akin.

Nakapagpaalam agad si Stacy? She's so fast. Gustong gusto talaga na kasama ako. Teka anong oras na ba? Oh, it's already 8 pm na pala. Nakauwi ako nang alas sais at natulog ng dalawang oras. Hindi pa rin tumitigil ang ulan.

"Yes, Dad" I answered and then sat on the chair. Sa tabi ng kapatid ko. Sa harap ang aking tatay.

Kumuha na ako ng pagkain ko. And I start eating. Masarap ang pagkain ngayon. My mom knew us well talaga, pag maulan gusto namin ng sinigang kasi nakapag papainit ito sa katawan namin. I mean, sa sikmura na lumalaban sa malamig na panahon.

"Do you need some money?" Mom asked me.

" Yes, I need 1 million. Can you give me, Mom?" I said and then laugh. That's what i really need. Hahahahah just kidding.

My Dad and Brother laugh. While my Mom looked mad at me. May nasabi ba akong mali? 'di ba tinanong n'ya ako kung kailangan ko ng money? Edi sinabi ko na oo, at kung magkano na rin. Mali ba 'yon?

" I'm asking you seriously, Angela." My mom said, like she didn't find my joke funny. KJ.

"I'm sorry Mom. I have my savings pa naman. But you can give me some" i said while still laughing. Should I stop laughing now? At baka hindi pa n'ya ako bigyan ng pera.

"Okay" Mom. Okay, ang cold ng mommy. Galit pa ata. Hingi na lamang ako ng pera mamaya.

We continue eating while talking about some things with my brother and I. Like, school works, grades and other stuff. Lagi kaming ganito, laging nag uusap para hindi ganoon katahimik pag nakain. And i really i enjoyed eating habang nag uusap. Kasi isa na rin ito sa bonding namin?

After I eat nagpaalam na ako sa kanila, I go upstairs to washed my self. Maybe kailangan ko ng mag backread sa gc naming magkakaibigan para malaman ko ang info para sa aming vacation. Wala talaga akong kaalam alam na sa gc sila nag usap.

Nalaman ko na sa Boracay daw kami pupunta for 1 week. Wow. Magkano kaya ang magagastos namin? At nalaman ko rin na aalis kami sa isang araw. So i need to be ready.

I packed what I need for Our 1 week outing. We will go to Boracay daw sabi nila. After I packed what I need, I sleep. I really don't want to come with them this vacation, but I don't have a choice so I need to come.