Defne, işten çıkmış, evine doğru yürüyordu. Evinin sokağına girdiği sırada telefonu çalmaya başladı. Arayan, Özlem’in numarasıydı. Özlem'in telefon numarasını Aras’tan almıştı ama bugüne kadar ne bir araması olmuştu ne de bir mesajı. Demek ki Özlem de Defne'nin numarasını Aras'tan istemişti.
Defne, telefonu açmadan önce içinden “Allah Allah, beni neden arıyor ki?” diye geçirdi. Biraz tereddütle telefonu açtı.
— "Alo?"
Telefonun diğer ucundan Özlem'in sesi yankılandı:
— "Merhaba canım, ben Özlem. Telefonunu Aras’tan aldım ama umarım sakıncası yoktur."
— "Yok canım, hiçbir sakıncası yok."
— "Nasılsın?"
— "İyiyim canım, sen nasılsın?"
— "Ben de iyiyim. Müsaitsen bugün seninle buluşalım mı?"
— "Olur... Zaten eve yaklaşmıştım ama nereye istersen, eve girmeden gelirim."
— "Mükemmel! O
