“พ่อคะ เมื่อคืนกี้ดึกไปหน่อยก็เลยไม่ได้โทรหา ขอโทษนะคะ วันหยุดนี้กี้คงไม่ได้กลับ เดี๋ยวศุกร์หน้ากี้จะชดเชยให้นะ อยู่ยาวถึงเย็นวันอาทิตย์เลย”
ในช่วงสายของอีกวัน กันติชาต่อสายหาบิดาขณะที่กำลังนั่งพิงหัวเตียงคลอเคลียอยู่กับคเชนทร์
“ไม่เหนื่อยเลยค่ะพ่อ งานสนุกมาก เพื่อนร่วมงานก็น่ารัก อาเชนทร์เหรอคะ…” เธอหยุดคิดพลางแหงนมองคนข้างกาย “อาชนทร์น่ารักที่สุดเลยค่ะ ใจดีกับกี้มาก ดูแลกี้ดีมาก” เธอเน้นคำสุดท้ายด้วยการลากเสียงยาวพร้อมทำหน้าล้อชายหนุ่ม
หลังจากคุยโทรศัพท์กับผู้เป็นบิดาเสร็จเรียบร้อย เธอก็โยนสมาร์ตโฟนเครื่องหรูลงบนที่นอน หันกลับมาซุกไซร้กล้ามอกแน่น ๆ ลูบไล้ซิกแพคเบา ๆ
“อย่ากี้ เดี๋ยวมันตื่นแล้วจะยุ่ง” หญิงสาวหยุดกึกพลางกลืนน้ำลาย ความรู้สึกร้าวระบมช่วงล่างยังไม่ทันจางหาย จึงไม่อยากหาเรื่องใส่ตัว “ศุกร์หน้าให้อาไปด้วยไหม อาจะได้ไปคุยกับพี่กฤษณ์เรื่องของเรา”
“กี้ว่าอีกสักพักดีกว่าค่ะ
