Yekta gittikten sonra ben hâlâ şaşkın bir şekilde arkasından düşünüyordum, acaba beni bu gece nasıl görmeyi planlıyordu beyefendi?
Yine hayaller aleminde yaşıyordu galiba, ama bu mümkün değildi, bu saatte evden çıkamazdım, annemlere evden çıkmam gerektiğini söylesem direkt anlarlardı onun yanına gideceğimi.
Zaten ona izin verse bile ben gitmezdim yanına, biraz naz çektirmekten hiç zarar gelmezdi sonuçta.
Mutfağı toparladıktan sonra salona son kez göz attığımda babamın ağladığını gördüm.
Annem de yanında oturmuş belini ovalıyordu, bir şey olmasından korktuğum için hızla yanına koşup yere eğilip elinden tuttum.
"Ne oluyor baba, iyi misin, bir şey yok değil mi?"
Onu bu halde gördüğüm için çok korkmuştum, korkudan kalp atışlarım hızlanmıştı.
Babam kızaran yüzünü benden gizlemek için el
