ลูกศร
ไม่เคยมีครั้งไหน ที่เขาเสร็จสมกับร่างกายฉันแล้วเขาจะอ่อนโยน ไม่ว่าจะกี่ครั้งกี่หนหลังจากเขาพอใจ ฉันก็ไม่ต่างจากเศษขยะไร้ค่าที่เขาพร้อมจะโยนทิ้งทุกเมื่อ แล้วถามว่าฉันเจ็บไหม มันก็ต้องเจ็บอยู่แล้ว เจ็บที่ตัวเองไปรักคนอย่างเขา
แต่ตอนนี้ฉันยังทนไหว ทนได้เพราะความรักที่ยังมีให้เขา แต่คนเราความอดทนมันมีขีดจำกัดกันทั้งนั้น ถึงวันไหนที่ฉันเจ็บจนทนไม่ไหว วันนั้นฉันก็คงจะเดินออกจากสถานะนี้เอง
ฉันค่อยพยุงตัวลุกขึ้นยืนด้วยความยากลำบากเพราะความเจ็บที่มันร้าวรานไปทั่วร่างกายเพราะความรุนแรงที่เขาทำ การรักและมีสัมพันธ์กับคนหัวรุนแรงแบบนี้ มันเป็นอะไรที่โชคร้ายสำหรับคนอื่น แต่ไม่รู้ทำไม ฉันกลับทนได้และมักจะเผลอไปความรุนแรงที่เขามอบให้ในบางครั้งทั้งที่ตัวเองไม่เคยชอบ
“ซี๊ด!” ฉันสูดปากออกมาด้วยความแสบ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ของตัวเองมาดู และได้เห็นไลน์ที่ขึ้นโชว์หน้าจอที่เป็นของพี่ทิน
พี่ทิน: ทำอะไรอยู
