ลูกศร
หลังจากฉันเก็บของเรียบร้อย ฉันก็นั่งรอเวลาสักพักจนข้างนอกเงียบไป ฉันเลยแง้มประตูดู ก่อนจะเห็นว่าข้างนอกไม่มีคนนั่งอยู่แล้ว พร้อมกับไฟที่ปิดแล้ว นั่นจึงเป็นโอกาสของฉัน
ฉันลากกระเป๋าของตัวเองออกจากห้องให้เงียบที่สุด ก่อนจะค่อยๆ ย่องออกจากห้องที่ฉันเคยอาศัยอยู่มาตลอดปีกว่าด้วยความรู้สึกที่เจ็บปวด ต่อจากนี้ฉันคงไม่ได้เจอหน้าเขา ไม่ได้ยินเสียงของเขาอีกแล้ว ถึงแม้ที่ผ่านมาเขาทำร้ายฉันบ่อยๆ แต่ฉันก็ยังรู้สึกดีที่ได้เจอเขาทุกวัน
“มันได้ทำร้ายศรไหม” เสียงเป็นห่วงของพี่ทินถามออกมาหลังจากฉันขึ้นไปนั่งบนรถ
ใช่ พี่ทินส่งข้อความมาถามฉันทุกๆ ห้านาทีเลยก็ว่าได้ ฉันเลยบอกให้เขาออกมารับฉันนี่แหละ
“ไม่ค่ะ พอดีว่าคนรักเขายังไม่ได้กลับไป” ฉันตอบพี่ทินออกไปให้เขาสบายใจ แต่ต้องขอบคุณแก้มบุ๋มนะที่ยังไม่กลับไป ไม่งั้นฉันก็คงจะไม่ได้หนีออกมาแบบนี้
“ดีแล้วที่มันไม่ได้ทำอะไร” พี่ทินพูดขึ้นพร้อมกับขับรถต่
