Hayatın Koruyucuları

6. Bölüm: Yeni Müdür, Yeni Kurallar

Müdür Fred okuldan çıktığında telefonuna mesaj geldi. Açıb baktı: "Bay Fred, bu gün acilen şirkete gelmeniz gerek. Bayan Lisa sizinle görüşmek istiyor."

Şirketin önüne geldi, bu onun için her zamanki gibi normaldi. Emindi ki bayan Lisa okuk raporları ve öğrencilerin çalışma dereceleri için çağırıyordu. Artık kendisi de eskisi gibi heyecanlı değil, kendinden emindi. Çünkü o da koruyuculardandı, ama ailesinin baş varisi seçilmediği için MANOMİ'ye kendi hakkıyla giremezdi. Sadece birileri çağırdığında ve ya önemli bir toplantı olduğunda. Kendisinin baş varis olamama sebebiyse ailesine haksızlık etmesiydi.

Arabasından indi ve şirkete girdi. Asansör düğmesine bastı ve 10-cu kata geldi. Bayan Lisa'nın odasına girince de aynı eminlik hem yüzünde, hem de hareketlerinden belli oluyordu:

— Merhaba, bayan Lisa.

Bayan Lisa önündeki kağıtları inceliyordu, başını kaldırdı ve yüzüne her zamanki samimiyet bakışı geldi:

— Buyurun, hoş geldiniz.

Bay Fred koltuğa oturdu ve ayaklarını birbirinin üstüne koydu, bu onun alışkanlığıydı. Ama farketti ki bayan Lisa ona tepki vermiyordu. İlk kez geldiğinde de aynen böyle oturmuştu ve bayan Lisa ona bundan nefrer ettiğini söyleyerek uyarmıştı. Artık konunun ciddi olduğunun farkındaydı, rahat bir oturuş aldı ve konuşmaya başladı:

— Buraya beni çağırmanıza sebeb nedir, öğrenebilir miyim?

— Tabi, bir dakika lütfen.

Son kontrollerden sonra raporları kapattı ve başını kaldırdı:

— Evet, bay Fred. Öncelikle sizin okulun sonuç raporları ve festival için uygun olan kişilere bakalım.

— Buyurun.

Bu sessizlik bir şeyler olduğunu gösteriyordu, ama ne olduğundan emin değildi.

— Güzel, her şey yerli yerinde.

Rahat nefes aldı.

— Tabi sahte kağıtlarınızda.

İşte bu ona garip geldi. Bayan Lisa kapıya baktı ve "Gel." dedi. Arin içeri girdi, Arin'in edası, yüzündeki küçük düşürücü gülümseme ona artık gelişinin sebebini gösteriyordu: bu gün son iş günüydü.

— Bakıyorum da, son bir kaç günde okulunuzda gelmeyenlerin sayı artmış, zorbalıkların da. - sayfayı çevirdi. - Ayrıca okul kuralları diğer okullardan farklı, bu iki yılda değiştirilmiş. Varis, yani yeğeniniz Simon ve arkadaşlarından başka herkese güçlerini kullanmak yasakmış ve onlar için herkese haksızlık bile yapılıyormuş.

— Haksızlık demesek?

— Demesek mi? Sırada haksızlız, okul içi ve okul dışı zorbalamak, festival için de haksızlık. - kağıdı çevirip gösterdi. - Bu dört kişi için kaç kere sıralamaları değiştirdiğinizi sayın bakalım.

10 ya da 12 farklı sıralama vardı ve artık bay Fred için bu son adım demekti. Arin elindeki diğer raporu ona uzattı.

— Buyurun, bunu inceleyin.

Rapor bir kadına, onun yılların tecrübesi olan okuma ve çalışma becerilerine aitti. Raporu kapattı ve Arin'e baktı.

— Bunu bana neden gösteriyorsun?

Arin gayet yumuşak bir sesle dedi.

— Son sayfaya bakmadınız galiba.

Son sayfaya çevirdi. Son iki sayfadan birinde büyük harflerle "Kovuldunuz, Fred Drake." diğerinde de kovulması ve bunun sebepleri vardı.

— Eğer bana bir şans verirseniz, her şeyi düzeltirim.

— Hayır, siz bu şansı iki yıl önce kaybettiniz, yeğeninizi umursayıp diğer öğrencileri yok sayarak. Bundan sonra yeni müdürümüzle de raporla tanışmış oldunuz. Bayan Drasa her şeyi düzetecek ve eminlikle yoluna koyacak. Yarın da ilk olarak kendisi okulumuza teşrif edecektir.

Bayan Lisa kapıyı işaret etti. O kapıdan çıkınca da anne-kız birlikte güldüler.

— Peki, işin bu kısmı tamam. Bundan sonrasını hangimiz ele alalım dersin?

— Bence ben bayan Drasa ile konuşayım. Sen de zaten okuldasın, yarın da geride kalanını sen halledersin.

~~~

Herkes okulun önümde toplanmıştı, içeri girmek için izin yoktu ve kimse ne olduğunu bilmiyordu. Bir kadın bayan Lisa ile içeriden geldi, kadın mikrofonu eline aldı ve konuşmaya başladı:

— Değerli öğrenciler ve sayın öğretmenler, öncelikle günaydın. Ben yeni müdürünüz Drasa Wolker.

Etraf şaşkınlığa büründü. Aralarında mutlu olanlar da vardı. Çünkü burada yeni müdür ve koruyuculardan Lisa Monroe varsa, bu büyük değişiklik demekti.

— Bundan böyle okulumuzda bir çok değişoklikler olacak. Öncelikle herkesin özgürlük hakkı var, yani herkes aynı seviyede olduğunu hatırlasın, zengin-fakir, alt-üst tabaka konusu olmayacak.

İkincisi, güçlerinizi kullanmanıza izin var, ama gerektiği zaman, birinize en ufak zarar verişiniz yasak.

Üçüncüsü, bir sorun yaşarsanız, ben okuldayım. Bana her şeyi danışanilirsiniz.

Ve dördüncüsü, festival için dersten sonra en başından seçilmiş herkes yanıma gelsin. Ad-soyadınız, sınıfınız ve seçeceğiniz bölümü bana bildireceksiniz. Bu günlük bu kadar yeter. Gerisine bayan Lisa devam etsin.

Bayan Lisa mikrofonu aldı, önce kızına, sonra diğer öğrencilere baktı.

— Sizlere söz veriyorum, bu iki yılda olan bütün sıkıntılarınız bu gün son bulacak. Artık bu okulu kendi gözetimim altına alacağım ve her şeyi dikkatle izleyeceğim. Bir sözü olan da, bildiğiniz gibi, yeni müdürünüz bayan Drasa'ya iletsin. Hadi, sınıflarınıza, artık bana da müsaade.

Herkes içeri girdi, ama bu dört kişi hala yerindeydi.

— Simon, şimdi ne olacak?

— Müdürle konuşacağım tabi.

Okula girdi ve müdür odasına yol aldı. Kapıyı tıklatmadan açtı, müdüre naşını kaldırıp ona baktı.

— Simon Drake, kapıdyı tıklatmayı unuttunuz ama.

— Bu ne demek oluyor? Neden müdür değişsin ki?

— Bilmem, eğitim sistemiyle ilgili bütün kararları bayan Lisa verir, bize de yerine getirmek düşer.

— Beni kurallarına uydurabileceğini mi sanıyorsun?

— Ben yapamasam bile bayan Lisa yapar.

Simin dikkatle gözlerine bakıyordu. Bor kaç saniye göz teması kurdular. Simon şaşırdı, onu hipnoz edemiyordu.

— Yapamadınız mı?

— Nesin sen böyle?

— Bayan Lisa jer ihtimalle bana birnkukla yaptırdı. Yani, şu anda bir kuklanın içindeyim. Bunu sebebi de beni hopnoz edememeniz için. Bir koruyucunun gücüne karşı bir varis bence hiç bir şey yapamaz. Şimdi lütfen dışarı çıkın.

Simon arkasına döndü bir kaç adım atınca:

— Bir dahaki sefere de aramızdaki resmiyete dikkat edelim. Sonuçta ben müdürüm, değil mi?

Bir şey demeden odayı terketti.

— Gitti mi?

— Evet efendim.

Arin perdenin arkasından çıktı.

— Ahh, bu günden zevk almaya başladım. Burada olduğunuz için de teşekkürler.

— Beni bu işe layık görmenizden onur duydum.

— O onur bana ait. Neyse, ben şu öfkeli yüzü bir de sınıfta izleyeyim. İzninizle.