Chapter 32: Emotions
"GUSTO KONG makita ang anak ko..." nanghihinang sambit ko sa gitna nang paghikbi ko.
Hindi ko na rin alam kung saan na nagpunta ang isang babaeng iyon at sina Jullie.
"H-Huminahon ka na muna, please," pang-aalo niya sa akin pero natampal ko lang ang kamay niya.
"Tangina ka p-pa rin. N-Naghanap ka pa ng iba t-tapos...hindi ka rin mabibigyan ng a-anak," mariing saad ko sa kanya.
Bumukas ang pintuan at napatingin ako nang makita si Raven na karga-karga pa rin niya si Chzean.
Mas lalo lang lumakas ang hikbi ko nang makita ko siya. Gusto ko siyang yakapin... Gustung-gusto ko siyang hagkan...
"Ang B-Baby ko..."
Kaya pala... Kaya pala noong una ko siyang makita ay naiyak ako... Naiyak ako dahil sa hindi ko maipaliwanag na...na parang naghahalo ang emosyon ko.
Parang
