CHAPTER 34
ELLA'S POV
Nakauwi na ko sa bahay namin.
"Oh anak nandiyan ka na pala." Bati sakin ni mama
"Ma, papahinga na po ako."
"A-ayos ka lang ba?"
"Opo. Akyat na po ako."
Di na ko napigilan pa ni mama. Umakyat na ko sa kwarto ko at humiga kaagad sa kama ko.
Napafacepalm ako. basa na naman ang mata ko. Umiiyak na naman ako. bakit ba ako naiyak?
"You love him. Admit it." Paulit ulit sa utak ko yan. Marami silang sinabi pero yan lang natatak sa utak ko.
"You love him. Admit it." Oh ayan na naman
"You love him. Admit it." Isa pa
"You love him. Admit it."
"AISH! OO NA! MAHAL KO NA SIYA! PUNYETANG PAGMAMAHAL YAN! BAKIT GANITO KASAKIT?!"
(O___________O)
Shit! Napasigaw ako dun ah. Buti na lang di narinig ni mama. Tsaka muntanga naman ako dito. Sagutin ko daw ba yung sinasabi ng
