Mete’nin son söylediği şey beynimde yankı yapamayacak kadar sarhoştum. Çünkü beynim tamamen hissizleşmişti.
Ambulans yok mu? Bana bir şey oluyor? Başım da dünyamla birlikte dönerken tüm bakışlar ben ve Max arasında gidip geliyordu.
Mete "Sabaha kadar bekleyemeyiz,” diye söylendi. Bekle kör olasıca tüh sana ben seni böyle mi yetiştirdim? El alemin oğlu doktor olsun mühendis olsun? Bir de sana bak. Ay ben ne diyorum. Sanki Mete benim çocuğum. Valla bakın ben diyorum sarhoş olan ben değilim, iç sesim olan sürtük sarhoş olmuş ve kafayı yemişti. Ya da kafasını zombilerde yemiş olabilir. Tamam vurmayın sarhoşluğum yüzünden böyleyim…
Bakışlarımı Alex’e çevirdim. Yüzü ifadesizdi ve hiç bir şey anlayamıyordum. Keşke Edward Cullen gibi akıl okusaydım. Ama eminim yine de onun aklını okuyamazdım. A
