Bölüm 17
Ben taksiye binip giderken duvarı yumrukladığını görmüştüm ama bir kez dönüp baktıktan sonra bir daha bakmamıştım. Bakmayacaktım. Ona o kadar kırgın ve kızgındım ki tüm duygularımı alt üst etmişti. Beni Paul ile birlikte düşünmeye bile katlanamazken görmüştü ama hiçbir şeyin baktığı gibi olmadığını göremeyecek kadar kördü. Öfkesi gözlerini bana karşı kör, kulaklarını yine bana karşı sağır yapmıştı. Ona anlatmıştım, gerçeğe inanmasına rağmen gözlerime baka baka canımı acıtmak için inanmıyormuş gibi yapmıştı. Evin yakınlarında bir yerlerde indikten sonra dalgın adımlarla yürümekten başka bir şey yapmıyordum. Telefonumun zil sesi dalgın adımlarıma bir son verirken derin bir nefes aldım ve telefonu çıkarıp kimin aradığına baktım. Melda Teyzemdi.
“Alo,” diye yanıtladığımda kısa süred
