Sümeyye'nin her gün havalandırıp pırıl pırıl temizlediği oturma odasında, onun için hazırlanan koltukta uzanıp gününün dolmasını bekliyordu Gülfidan. Doktorun hesabına göre altı aydan beş gün almıştı artık. Cinsiyeti oğlana benziyor demişti ama yine de tam emin olamamıştı. Ne Ömer ne de Gülfidan cinsiyetine takılmıyolardı şu durumda. Tek temennileri zamanında ve sağlıkla kucaklarına almaktı. Yoksam kız olmuş, oğlan olmuş; sağlıklı ya da hayırlı olmadıktan sonra hiç bir şey değiştirmezdi.
Ankara'da kış bahara dönmüş, açık pencerelerden içeri Neriman hanımın bahçedeki iğdesinin kokusu doluyordu. Ağaçlara tüneyen kuşların sesi de ayrı bir sevinç dolduruyordu insanın içine. Bugün günlerden Cumartesiydi ve Ömer her Cumartesi olduğu gibi öğlenden sonra evine gelir karısıyla vakit geçirmek ister
