Tosya'da iki köy vardı. Bu iki köy birbirlerine kız alıp verme yoluyla bağlanmış, o tarihten sonra da hem acıda, hem kederde hem de sevinçte aynı duyguları yaşamıştı. Bu gün de iki köyde, aynı anda hayır yemekleri için camii hoparlöründen anons veriliyordu. Seyfi efendi zaten sayılı olan hayvanlarından üç tanesini kızı ve torunları için kurban etmiş, Fadime hanım ile Emine hanım da el birliğiynen adak yemeklerine girişmişti. Nazif efendinin hayrı belki daha doyurucu, daha gösterişliydi ama her ikisinin de niyeti aynı ve halisti. Kızları ve torunları sağ salim kurtulmuştu. Allah'a onlar hamdetmeyecekti de kim edecekti?
Haberi ilk aldıklarında her iki aile de şükür secdesine gitmiş, göz yaşları dökmüştü. Ama sanki ne ederlerse etsinle; Rabb'lerine olan hamdlarını, şükürlerini yetirmeyecek
