Her yeni gün bir öncekinin aynıydı. Gülfidan sabah erken kalkıyor, Sanem'i güç bela uyandırıp kahvaltı sofrasına otutturuyor, ardından da okuluna uğurluyordu. Ömer Almanya'ya döndüğünden beri tam tamına iki ay geçmişti. Sık sık arayıp durumlarını soruyor ve kendi işlerinden bahsediyordu. Projeleri varmış yarım, onları teslim etmek için gece gündüz demeden çalışıyormuş bizim oğlan. "Proje ne ki?" diye sormuştu Sanem'e. Görümcesinin anlattığına göre koca koca iş yerlerine, fabrikalara ısıtma soğutma sistemi yapıyormuş Ömer'in iş yeri. Ömer de onların planlarını çiziyormuş meğer. "Ne büyük, ne önemli işi varmış meğer." diye düşünmüştü öğrenince.
Bu arada kendi de açık liseye kaydolmuştu elbet. Sanem'in ve Memduh beyin öğretmen kızı Nurcan'ın aldığı ders kitaplarıyla başı pek hoştu bu aralar.
