Çakırlı'ya vardıklarında gün çoktan batmıştı. Ömer yolda eylenip Gülfidan'la o konuşmayı yapmasaydı çoktan varmışlardı ya, o an ikisi de yol hiç bitmesin istemişti. Neden bitmesindi yol? Çünkü Ömer bizim kıza demişti ki; "gel evliliğimize bir şans verelim" Hemi de öyle dan diye. "Ulen bu nasıl lakırdı" dedi Gülfidan kendi kendine. Sankim evliliği istemeyen taraf Gülfidan'mış da Ömer efendi onun ardından koşuyormuş gibi bi hal oluvermişti birden. "Beyim sen iyi misin? Ne dediğinin farkında mısın?" diye sorduğunda Ömer camdan dışarı döndüğü başını Gülfidan'dan yana çevirmiş ve "Farkındayım ya, neden farkında olmayaymışım?" Gittikçe şaşırtıyordu Gülfidan'ı. "Madem analarımız babalarımız yuvamız sonuna kadar gitsin istiyor, hazır ortada kurulmuş bir yuva varken biz neden bir şans vermeyelim Ça
