INTRO
966 Words
@คลับหรู
“เอวาเตรียมตัวเสร็จรึยัง”
“เสร็จแล้วค่ะพี่เป๊ก ลูกค้ามาแล้วเหรอ” เจ้าของร่างเล็กในชุดเดรสเกาะอกสีดำสนิทส่งยิ้มหวานให้กับผู้เป็นเจ้านาย แล้วหยัดกายลุกจากเก้าอี้สำรวจเสื้อผ้าหน้าผมตัวเองผ่านกระจกสะท้อน
“มาถึงแล้ว ลูกค้าเป็นคนรีเควสเราเองด้วยนะ”
“หือ? ลูกค้าคนไหน คุณเกรย์เหรอคะ” ไม่บ่อยนักที่จะมีลูกค้าคนไหนเลือกเธอโดยตรง แต่จะมีผู้ใหญ่ใจดีท่านหนึ่งที่มักจะเรียกให้เธอเข้าไปดูแลเพราะความเอ็นดูเท่านั้น
“ไม่ใช่คุณเกรย์ แต่เป็นคุณคิง”
“…” เอวากัดปากเบาๆ เมื่อได้ยินชื่อของบุคคลที่สามซึ่งเป็นลูกค้าในวันนี้ของเธอ ซึ่งเธอเคยดูแลเขามาก่อนแล้วหนึ่งครั้ง แต่ก็ไม่ใช่ลูกค้าแบบที่เธอโปรดปราน “เขามาคุยธุรกิจอีกแล้วเหรอคะ วาไม่อยากรับรู้เรื่องพวกนี้เลย”
“เราเคยดูแลเขาแล้วไม่ใช่เหรอ เขาน่าจะไว้ใจให้เรารับรู้ล่ะมั้งถึงเลือกเราอีก”
“ถ้ายาหยีอยู่ก็คงดี” หญิงสาวทำหน้าหงอยพลางนึกถึงเพื่อนสนิทที่ลาออกจากงานไปได้ไม่กี่เดือน หากเพื่อนยังทำงานอยู่ก็คงเข้าไปรับรองลูกค้ากับเธอเหมือนทุกครั้ง
“คิดถึงเพื่อนเหรอเราน่ะ”
“คิดถึงสิคะ ถึงยัยนั่นจะแย่งชิงที่หนึ่งกับวามาตลอด แต่วาก็เคารพยาหยีในฐานะพี่สาวนะ” เอวาถอนหายใจพรืดใหญ่ เพราะเธอเสียเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวไปแล้ว ทำให้ตอนนี้เธอไม่มีเพื่อนในที่ทำงานเลยสักคน แม้เธอจะอายุน้อยกว่ายาหยี แต่เพราะนิสัยที่เหมือนกันทำให้สนิทกันเป็นอย่างดี
“ไม่ต้องมาอิดออดเลย รีบไปดูแลลูกค้าได้แล้ว อย่าให้ลูกค้ารอนาน”
“ค่ะ” หญิงสาวพยักหน้ารับเป็นเชิงเข้าใจ ก่อนจะเดินไปเก็บโทรศัพท์และของใช้เข้าล็อกเกอร์ส่วนตัว จากนั้นจึงขึ้นลิฟต์มาที่ชั้นสามของคลับ เดินตรงมาที่ห้องวีไอพีสามซึ่งมีชายฉกรรจ์สองคนยืนรักษาความปลอดภัยอยู่หน้าห้อง “มาดูแลคุณคิงค่ะ”
“ไม่ว่าจะได้ยินอะไรในห้องนี้…”
“ฉันจะเก็บเป็นความลับทั้งหมดค่ะ” ยังไม่ทันที่ชายหนุ่มจะพูดจบเอวาก็พูดแทรกขึ้นมาเสียก่อน เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มีคนพูดกับเธอแบบนี้ และเธอก็ได้ยินมันจนเริ่มชินแล้ว
“เข้าไปได้”
“ขอบคุณค่ะ” เมื่ออีกฝ่ายหลีกทางให้เธอเข้าไปในห้องได้ เอวาจึงยกมือเคาะประตูสองสามครั้ง แล้วรอให้คนข้างในส่งเสียงอนุญาตตอบกลับมาเสียก่อน
ก๊อก ก๊อก ก๊อก~
“เข้ามา” หญิงสาวพ่นลมหายใจเบาๆ เมื่อได้ยินน้ำเสียงน่าเกรงขามดังเล็ดลอดออกมา ก่อนที่เธอจะเอื้อมมือไปเปิดประตูพร้อมกับส่งเสียงทักทายเจ้าของใบหน้าคมคายแบบฉบับชาวยุโรป
“ขออนุญาตค่ะ พี่เป๊กให้ฉันมาดูแลคุณ”
“มานั่ง” มาเฟียหนุ่มออกคำสั่งสั้นๆ ปรายตามองที่ว่างข้างกายเล็กน้อย ก่อนจะดึงสายตามองใบหน้าสะสวยของหญิงสาวด้วยสายตานิ่งเรียบเมื่อเธอยังยืนอยู่ที่เดิมราวกับถูกสะกด “ฉันไม่ชอบพูดอะไรซ้ำๆ”
“…ค่ะ” เอวาพยักหน้าอย่างลนลานแล้วรีบเดินเข้าไปหย่อนตัวนั่งลงบนโซฟาตัวเดียวกันกับเขา เว้นระยะห่างไว้เล็กน้อย แต่ก็ยังรู้สึกประหม่าเมื่อถูกสายตาคมกริบของมาเฟียหนุ่มจ้องมองโดยไม่ละสายตา “คะ…คุณคิงอยากให้วาดูแลแบบไหนดีคะ เป็นเพื่อนคุยหรือเป็นเพื่อนดื่ม”
“ทำหน้าที่ได้แค่นี้เหรอ คิดว่าฉันเรียกเธอมาเพื่อฟังคำถามไร้สาระแบบนี้รึไง”
“ขอโทษค่ะ…” เอวาเม้มปากแน่นด้วยความรู้สึกหวาดกลัวกับท่าทางน่าเกรงขามของคนตัวสูง ในขณะเดียวกันกลับรู้สึกงุนงงที่ถูกเขาต่อว่าทั้งที่เธอไม่ได้ทำอะไรผิดเลย “งั้นวาขอนั่งคุยเป็นเพื่อนคุณคิงแล้วกันนะคะ”
“เธอควรทำอะไรให้เป็นประโยชน์มากกว่าพูดนะ”
“คุณคิงอยากให้วาทำอะไรคะ”
“มานั่งอ้าขาให้ฉันตรงนี้ไง…ทำได้ไหมล่ะ”
“…” ถ้อยคำร้ายกาจของมาเฟียหนุ่มทำให้สีหน้าของหญิงสาวเปลี่ยนไป แม้ว่าเธอจะทำงานกลางคืนแต่ก็ไม่มีสิทธิ์พูดจาใส่เธอแบบนี้ เขายังหยาบคายไม่ต่างจากครั้งแรกที่เจอกันเลย “วาไม่รับงานแบบนั้นแล้วก็ไม่คิดจะรับด้วยค่ะ”
“น้ำเสียงเธอดูอวดดีนะ”
“ขอโทษค่ะ แต่คุณคิงก็ไม่มีสิทธิ์มาพูดจาแบบนี้กับวาเหมือนกัน”
“หึ…” มาเฟียหนุ่มแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ สายตาของเขาลากไล้ไปทั่วใบหน้าและเรือนร่างของเธออย่างไร้มารยาท ในขณะที่เอวาทำได้ก้มหน้างุดมองมือตัวเองด้วยความไม่พอใจ พลางนึกถึงวันแรกที่ได้เจอกัน ใบหน้าหล่อเหลาราวกับภาพวาดของเขาทำให้เธอหลงใหลไปชั่วขณะหนึ่ง แต่ก็ถูกทำลายตัวคำพูดร้ายกาจที่เขาใช้พูดกับเธอในวันนั้น มันทำให้เธอรู้ว่าตัวตนที่แท้จริงของเขามันแย่มากแค่ไหน
#####เอาความปากร้ายของพี่คิงมาเสิร์ฟแล้วค้าบบบบบบ แม่ควีนบอกลูกชายฉันเป็นคนดี 555555555555555 แม๊! ?
ปล. เรื่องนี้เป็นลูกของ โนอาห์-ควีน จากเรื่อง BAD RETURN หวนคืนรัก
**หากเจอคำผิดสามารถพิมพ์บอกให้คอมเมนต์ได้เลยนะคะ ไรท์อ่านทุกคอมเมนต์งับบ***
แค่คนละหนึ่งคอมเมนท์ หนึ่งไลก์ไรท์จะได้มีกำลังใจเขียนมากขึ้นนะคะ?
????????
- Writer
