Yatsı namazından sonra Hamza kısa bir süre dışarı çıkıp yiyecek bir şeyler alarak geri döndü otel odasına. Öyle bir şeyler dediğime bakmayın, kebap ve havuç dilim baklava vardı menüde, mesela. Hayatımda yediğim en güzel kebaplar arasında listede ilk sıralara hiç zorlanmadan girdi yediklerimiz. Antepliler ağzının tadını biliyor vesselam.
Dışarda yememizin nedenini güvenlik ve tedbir gibi kelimelerle geçiştirdi Hamza. Beraber görünmemizi ve kendisini takip edenler varsa onlara hedef olmamı istemiyordu. Mantıklı düşünce bana da haklı gelmişti bu ince düşüncesi.
Yemeğimizi yerken bir ara Hamza çapkınca gülerek " Sen beni özlediğin için geldin ve söyleyecek bir şeyin yok galiba." Dedi. Ve bana baktı beklenti dolu yeşilleri ile. Artık sabrı azalıyordu anlaşılan. Beni konuşturmak için her yolu
