Hindi ako mapakali habang nakaupo ako sa couch sa living room habang hinihintay ko si Sebastian. Kanina ko pa gustong umuwi, dahil natatakot ako sa pwedeng mangyari. He’s so dámn serious about what he just said earlier. Ni hindi ko magawang galawin ang s-in-erve nilang snacks sa akin.
May kung anong nakabara sa lalamunan ko dahil sa labis na kaba. Ang daming pumapasok sa isipan ko. Gaya na lang kung paano kapag may magsabi kay mama na isinama ako rito ni Sebastian?
I don’t want things to end that way. Ayoko.
Nakakainis.
I should have said no. I should have stood my ground. I shouldn’t have let myself be tempted. Now, I am trapped, and I don’t know if there’s still an escape for me. I am already dancing on his palm.
And I hate myself for that.
I hate myself for loving it. I hate mysel
