Bölüm 1 – Masa (Revize)
301 Words
Bölüm 1 – Masa (Revize)
Bu bir davet değildi.
Sadece öyle gösterilmişti.
Salona girdiğinde herkes çoktan yerini almıştı. Gülüşler vardı ama rahat değildi. Annesi koluna girdi, babası ise masanın karşı ucunda duruyordu. Omuzları düşüktü. Gözlerini kaldırmıyordu.
İçine bir sıkıntı çöktü.
Bu masa onun için kurulmamıştı.
Ama bedeli ondan çıkacaktı.
Yerine oturdu. Masanın diğer ucundaki adamı fark etmesi uzun sürmedi. Konuşmuyordu. Kimseyle göz teması kurmuyor ama masadaki herkes onun farkında davranıyordu. Sessizliği, konuşmalardan daha ağırdı.
Bakışları istemeden ona kaydı.
Adam bakışlarını kaçırmadı.
Koyu takım elbise. Acele etmeyen bir duruş. Etrafına değil, sadece masaya odaklanmıştı. Sanki burada olmak onun için bir zorunluluk değil, bir sonuçtu.
Babası boğazını temizledi.
“Bazı şeyleri açık konuşmamız gerekiyor,” dedi.
O an geldi.
“Yanlış insanlarla ortak oldum,” dedi babası. “Aileyi ayakta tutmak için.”
Bu bir kumar borcu değildi. Bir gecelik hata da. Babasının, ailesini korumak adına girdiği bir işti. Ama yanlış masada, yanlış adamlarla.
“Borç kapatılamıyor,” dedi babası. “Ve zamanımız kalmadı.”
Masadaki adam ilk kez konuştu.
“Bu yüzden buradayız.”
Sesi sakindi. Fazla sakindi. Masadaki herkes sustu.
“Borç ödenir,” dedi. “Ama her borcun bir karşılığı vardır.”
Bakışları bu kez doğrudan ona çevrildi. Bir insanı değil, bir dengeyi tartar gibiydi.
Masaya ince bir dosya bırakıldı. Babasının bakışları dosyaya, sonra ona kaydı. Cevap buydu.
Kimse “evlilik” demedi.
Ama dosyanın kapağı açıldığında kelimelere gerek kalmadı.
Sözleşme.
Annesi elini tuttu. Bu bir destek değildi. Bir ricaydı.
“Kimse zarar görmeyecek,” dedi adam. “Şartlar net. Süre belli.”
Süre.
Bir hayat için fazla kısa bir kelime.
“Düşünmek için zamanınız var,” dedi.
Ama bakışları yalan söylüyordu.
Zaman yoktu.
Babası başını salladı.
Karar çoktan verilmişti.
Bu masa bir başlangıç değildi.
Bu bir mühürdü.
Ve o, daha imza atmadan bile,
siyah bir nikâhın içine çekildiğini hissetti.
- Writer
