CHAPTER 1 -PERFECT STRANGER.
[AMIRAH POVE'S]
Napadilat ako sa sobrang sakit ng ulo ko, Napalingon lingon ako, kung saan ako napunta.
Hospital? -bulong ko.
Sinubukan kong alalahanin kung anong nangyari pero wala akong maalala, sumakit lamang ang ulo ko.
Napalingon ako sa pinto ng bumukas ito at isang gwapong lalaki ang bumungad sa aking harapan.
nakita ko ang pagkagulat sa kaniyang mukha at dali dali itong bumalik sa pinto at lumabas.
DOK!, DOK!, NASAAN ANG DOKTOR?! -sigaw niya sa labas na narinig ko sa loob.
Napahawak ako sa ulo ko dahil sumasakit lamang ito. biglang pumasok ang doktor at ang lalaking di ko kilala.
Maririnig mo ba ako miss?-tanong ng doktor
Tumango lang ako bilang sagot.
Makakakita ka ba ng maayos -tanong uli ng doktor.
Oo -simple kung sagot.
Alam mo ba ang buong pangalan mo? -tanong ng doktor na di ko kayang sagutin.
nag iintay lamang sila sa aking sagot.
H-hindi -nauutal kong sagot.
Tumalikod ang doktor at humarap sa lalaking di ko kilala,
hinihintay ko ang sagot ng doktor.
Nagka amnesia nga ang patiente at malala parin ang pakiramdam niya - salita ng doktor na ikinagulat ko.
Meron po bang paraan para mabalik ang mga ala-ala niyang nawala - nag aalalang tanong ng lalaki. na hihintay kung itanong.
Mero' ong solusyon pero matatagalan ito ng 3 year's -sagot ng doktor na hinihintay ko.
Aalis mo na ako, tawagin nyo lang ako pag may problema -excuse ng doktor
Napatingin ako sa lalaki, nang umalis na ang doktor, diko alam ang pangalan niya pati narin ang buong pagkatao niya. nagkatitigan kami at lumapit siya sa akin umupo katabi ko.
Anong nangyari?..ano tayo?...sino ako?.... ano ang pangalan ko? -mga gusto kung itanong kanina pa.
look... so hard to explain...pero didiritsahan na kita... sabi niya.
nakita kita kagabi naka higa sa gilid nang daan....pinuntahan kita at nakita kung dumurugo ang ulo mo
kaya itinakbo kita dito.
ahmm... nagugutom ka na ba? -pagpuputol nito.
tumango lang ako dahil sobrang gutom na gutom nako.
bibili muna ako ng makakain mo.- tumayo siya at lumabas ng pinto
...........
[ADRIAN POVE'S]
Bibili muna ako ng makakain mo -sabi ko at dadaling lumabas sa pinto.
Fuck! adrian ano ba ang ginagawamo dito?! at ngayon naglalakad ka.! para bibili ng makakain niya?
Puta!. kanina halos sasabog nayung puso kong tumitibok..
pumasok na ako sa kotse ko, pinaharurut. at pinaandar na ito.
Jollibee ang pinili ko maparami ang makain niya. haos 3 day's na siyang walang kain - kain.
matapos na akong mag order, bumalik na ako sa hospital pero nagulat ako nang mawala siya sa kanyang hinihigaan.
hinanap ko siya, pumunta ako sa Cr, at kumatok.
TOK! TOK! TOK! ANDITO KABA? -MALAKAS AT KABA KONG TANONG
Oo! bakit?-nagsalita naman ito kaagad.
Wala , pero pagkatapos mo diyan kumain ka na. -pag iiba ko ng linya.
O sige, sige. -sambit niya.
ilang segundo lumabas ito galing sa banyo at nag simula ng kumain.
habang kumakain siya. pumasok sa utak ko ang nangyari nung gabi.
[Flashback]
12: 59 Uuwi sana ako ng bahay galing sa kompanya, sumakay ako sa kotse at pinaandar ito, di kalayuaan may nakita akong kakaiba sa madilim na daan kaya nilapitan ko ito.
laking gulat ko ng makita ko ang babaeng nakahiga sa gilid ng daan at nagdurugo ang ulo.kaya itinakbo ko siya sa hospital.
nagtataka ako kung anong nangyari sa kanya, at anong mangyayari sa kanya.
Di ko siya maalis sa aking Isipan. sinasabi ng puso ko na aalagaan ko siya at wag pabayaan.
nag iintay ako dito sa waiting surgery room. kung anong magiging resulta, at kung anong sasabihin ng doktor.
ilang oras matapos ang operasyon, lumabas ang doktor.
okay naman ang patiente pero, malaki ang pagkabaguk ng ulo niya, kaya pwede siyang mag ka amnesia
-ang doktor.
dok kailan ba siya magigising? -kinakabahan kung tanong.
magigisiyang 3 days or 5 days, alamin mo lang ako kung magigising na siya, dahil kailangan kung
e-examine ang kalagayan niya - sinabi ng doktor
pumasok ako sa recovery room mo. at hito natutulog ka, sobrang ganda mo.
sinasabi ng puso ko, na tanungin ang pangalan mo. pero nagpapahinga ka.
1 day's , 2 , day's 3 , day's. galing ako sa kompanya , nagmamadali akong pumunta sayo kung gising kana ba, dahil ikaw ang palaging tatak sa isip ko.
Binuksan ko ang pintuan at kaba na may halong saya ng makita kitang gising na.
[END OF FLASHBACK]
[END OF CHAPTER 1]
(ONE|PERFECT STRANGER)