1
935 Words
EP1 - ซ่อนสวาท (ฟีน)
ร้านอาหาร เฟียส บาร์ แอนด์ บริสโต้
เชฟหนุ่มผู้เป็นเจ้าของร้านรุ่นที่สองกำลังยืนทำอาหารที่บาร์ต่อหน้าลูกค้าสาวที่กำลังนั่งมองด้วยแววตาเคริ้มฝัน มันเป็นภาพที่ไม่ต่างอะไรกับร้านนี้ในอดีตที่เฟียสผู้เป็นพ่อของชายหนุ่มเคยเป็นเจ้าของและยืนจุดนี้มาก่อน
“คุณฟีนค่ะ ลูกค้าที่จองมาหมดที่ออเดอร์นี้แล้วค่ะ” พนักงานในร้านเอ่ย
“อืม งั้นเดี๋ยวเครียร้านกันด้วยนะ”
เมื่อจบเมนูสุดท้าย เชพหนุ่มก็ถอดผ้ากันเปื้อนแล้วคว้ากุญแจรถสปอตคู่ใจขับออกจากร้านไปตรงไปในที่แห่งนึง
บ้านหมอซี
“ว่าไงลูก ทำไมวันนี้มาบ้านยายได้ล่ะเรา” ลีญาผู้เป็นย่าเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นหลานชายคนเล็กสุดของบ้านเดินเข้ามา
“คิดถึงยายไงครับ”
ชายหนุ่มหอมแก้มผู้เป็นย่าก่อนคุยกันสักพักก็เดินขึ้นออกไปทางประตูข้าง เมื่อบ้านหลังนี้มีบ้านเล็กๆแยกออกไปอีกหลายหลัง บางหลังเป็นห้องสำหรับแขก บางหลังเป็นห้องพบปะสังสรรค์ และหลังสุดท้ายเป็นบ้านและห้องพักของใครบางคน
“อ๊ะ! พะ..พี่ฟีน!”
“ไปเตรียมน้ำให้อาบหน่อย!”
ชายหนุ่มเอ่ยก่อนโยนเสื้อแจ็คเก็ตที่ใส่มาใส่หน้าหญิงสาวหน้าหวานเจ้าของบ้านหลังเล็กนี่ แล้วไปทรุดคัวนั่งลงที่โซฟา
“เดี๋ยวเอมไปเตรียมให้ค่ะ”
เอมิลี่ หญิงสาวหน้าหวานปนเศร้า รีบเอาเสื้อแจ็คเก็ตไปแขวน ก่อนเดินขึ้นชั้นสองของบ้านไปเพื่อเตรียมน้ำใส่อ่างอาบน้ำใหญ่เพื่อให้ชายหนุ่มอาบ
“น้ำได้แล้วค่ะ แล้วพี่ฟีนมานี่คุณตากับคุณยาย เอ่ออ..” เอมิลี่เอ่ย
“ตาฉันไม่อยู่บ้าน เธอไม่รู้หรือไง อาศัยบ้านเขาอยู่เป็นปลิงแล้วยังไม่รู้เรื่องอีก!” ฟีนเอ่ย
“เอมขอโทษ..”
“เอาผ้ามา!”
ฟีนเอ่ยพรางแย่งผ้าขนหนูมาจากมือของเอมิลี่ หญิงสาวได้แต่ยืนก้มหน้าอยู่แบบนั้นเพราะเธอตะกลัวสายตาดุๆของฟีนเสมอ
“อ๊ะ! พี่ฟีน!”
“มานี่!”
ชายหนุ่มลากแขนหญิงสาวเดินขึ้นชั้นบน ก่อนจะมาถึงห้องน้ำ เธอยืนถือผ้าแล้วเอาแต่ก้มหน้าในขณะที่ชายหนุ่มกำลังปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองเพื่อจะอาบน้ำ
“มาทำหน้าที่ซิยืนบื่อทำไม!” ฟีนเอ่ย
“ค่ะ”
ร่าฃแกร่งกำยำของชายหนุ่มนั่งลงในอ่างอาบน้ำที่มีฟองสีขาวอยู่เต็มไปหมด เขาเอนกายก่อนค่อยๆหลับตาโดยมีหญิงสาวนั่งอยู่ด้านบนหัวแล้วคอยบีบนวดไหลเพื่อผ่อนคลายให้เขา
“นั่นแหละ ฉัยปวดไหล่ไปหมด ลูกค้าโครตเยอะ เธอเป็นอะไรไม่ไปทำงาน” ฟีนเอ่ย
“เอมไม่ค่อยสบายค่ะ”
“ถ้าเธอยังลางานอีกรอบฉันไม่เอาเธอไว้แน่!” ฟีนเอ่ย
“ค่ะ..”
เอมิลี่ได้แต่ก้มหน้ารับ วันนี้เธอไม่ได้ไปที่ร้านอาหารเพราะรู้สึกไม่ดี แต่มันกลับทำให้ชายหนุ่มโมโหเพราะวันนี้ลูกค้าเยอะจนเขาปลีกตัวไปไหนไม่ได้
“มานี่!”
จู่ๆฟีนก็กระชากแขนเอมอลี่ให้ลงมาในอ่างอาบน้ำทั้งที่เธอยังใส่เสื้อผ้า หญิงสาวได้แต่เงียบไม่กล้าจะขัดขืน
“รู้ใช่มั้ยว่าต้องทำยังไง?!” ฟีนเอ่ย
“คะ..ค่ะ”
เอมิลี่ลุกขึ้นก่อนถอดเสื้อผ้าตัวเองออก หุ่นบาฝเอวคอดกิ่วหน้าอกกลมสวยของเธอทำให้ฟีนที่นั่งในอ่างยกยิ้มบางๆ ผิวขาวนวลเนียนไปทั่วทั้งร่างแต่ไปสะดุดเข้ากับรอยแผลเป็นใหญ่บนกลางอกของเธอ อุบัติเหตุที่สร้างรอยแผลนี้ให้กับเธอ มันทำให้ชีวิตเธอเปลี่ยนไปตลอดกาล
“อื้มส์!”
เสียงฟีนครางกระเส่าในลำคอเมื่อเอมิลี่ค่อยๆจับท่อนเอ็นลำใหญ่ของเขาที่ดำดิ่งอยู่ใต้น้ำยัดเข้าร่องสวาทของเธอก่อนที่เธอจะทิ้งตัวลงมาจนสุดความยาว แต่เธอกลับไม่ยอมเปล่งเสียงออกมาได้แต่กัดริมฝีปากไว้จนเลือดออก เพราะไม่ว่านานแค่ไหน ร่องเธอก็ยังไม่คุ้นชินกับความใหญ่โตนั่นสักที
“อ่าส์! โยกเร็วๆ” ฟีนเอ่ย
ฟีนเอ่ยพร้อมกับเอวบางที่ควบร่องสวาทไปบนแก่นกายของเขา เต้านมคู่อวบถูกชายหนู่มดูดดึงและกัดจนเกิดรอยมันสร้างความเจ็บแสบให้เอมิลี่ไม่น้อย ใบหน้าของเขาซุกไซ้อยู่บนรอยแผลเป็นของเธอที่อยู่กลางระหว่างอก
“เป็นใบ้หรือไง!! ครางออกมา!!!”
มือหน้าขยุ่มผมของหญิงสาวเต็มแรงแล้วใช้แขนอีกข้างโยกเอวเธอให้แรงขึ้นด้วยความตันหา
“อ๊า! เอมเจ็บ!”
“ก็ครางได้นิ!! ซี๊ด!”
ชายหนุ่มสนองตันหาของตนเองจนพอใจ ก่อนจะอาบน้ำแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเดินไปล้มตัวลงนอนบนที่นอน
เอมิลี่ยืนมองตัวเองในกระจก เพราะร่างกายเธอมีแต่รอยรักที่ชายหนุ่มทำ บางรอยเลือดออกซิบๆจนเจ็บแสบ
“ทำไมไม่พะ..พาหนูไปด้วย ฮึก!”
หญิงสาวยืนตัดพ้อกับกระจกอยู่พักใหญ่ ก่อนใส่เสื้อผ้าเดินออกมาปรากฏว่าชายหนุ่มยังไม่ออกไปไหน
“พี่ฟีนยังไม่กลับเหรอค่ะ”
“นี่บ้านฉัน!! คนอาศัยแบบเธอมีสิทธิ์อะไรมาถามแบบนี้!”
“.......”
- Writer
