Chapter 14. Seoyon awake it's already six in the morning.Nahikab siya sabay taas ng mga kamay.Nagtaka siya sa suot.Nakapantulog na siya.Napabalikwas siya ng bangon ng maalalang nakatulog siya sa paghihintay kay Aki kagabi.Ang natatandaan niya sa sala siya nakatulog.Ibig sabihin binuhat siya papasok sa loob ng kwarto nila.Oh!patay!binilisan din siya nito?Meaning....oh!nasabunutan niya ang buhok sa katangahan!nilingon niya ang tabi Wala ito.Kung ganon saan ito natulog?agad siyang bumangon.Nakita niya ang note sa lamesa.Saying he didn't awake her and he went to his flight already.I'm gonna miss you.I'll sent someone to clean and cook for you everyday .Napabalik siya ng upo sa kama.It started in their last night in Thailand.Nagbago ang pakikitungo sa kanya ng asawa.Mas gusto pa niya yong lagi silang nagbabangayan kesa ganito na iniwasan siya nito.Ano bang nagawa ko?tanong niya sa sarili.Kung magluluto lang kaya niya pati ang paglilinis.Pero naisip niya baka kailangan din nong taong maglilinis ng trabaho kaya tutulong na lang siya.Tinawagan niya si Clarisse kahapon at paluwas na ito ng siyudad.Balak nilang mag-apply ng trabaho sa isang hospital.Pareho silang tapos sa kursong nursing.Salamat sa sakripisyo ng mga magulang niya.Katahimikan nakakabinging katahimikan.Isang linggo nanaman niyang mamimiss ang asawa niya.Hindi ito tumatawag o nagvivideocall man lang sa kanya ni minsan.Tumayo siya at nagtungo sa kusina para magtimpla ng kape.Nagulat siya ng may nakahain ng almusal.Toast bread,bacon and egg. Pinagluto ba siya nito ng almusal?Napangiti siya at nagtimpla ng kape saka kumain.Inabala niya ang sarili sa pag-aayos ng mga gamit at paglilinis. Ayaw niyang makialam sa mga gamit nito pero gusto niyang mag-aayos ng mga gamit.Binuksan niya ang drawer nito.Inilabas ang mga envelope.Nahulog ang mga litrato nito.Mga kuha sa mga concerts at tv guestings nito noon.Isa-isa niyang binuklat ang mga ito.Nalaglag ang mga pictures nito kasama si Charlene.Mga larawan kung saan masayang magkasama ang mga ito sa mga bakasyon.They look so perfect.Kung hindi sana siya pumasok sa eksena hindi sana nagkaproblema ang mga ito.Pero ninakaw niya ang pagkatao mo sigaw ng isip niya.Alam na niya ang ginawa ng babae.Dahil naikwento niya rito ang araw na makilala si Mackie sa gubat.Dati namang maganda ang samahan nila nito noong mga bata pa sila.In fact magkababata sila.Pero ibang Charlene na ang nakahanap niya noong makita ito.Hindi niya alam ang dahilan kung bakit nagawa nitong magpanggap bilang siya.Ito lang ang nakakaalam. Namimiss na niya ang mga magulang kaya naisipan niyang tumawag kahit panay naman ang video call nila noong nasa Thailand pa sila.
Hello po nay...!Seoyon anak!kumusta ka na?nasa Manila na kayo?asan ang asawa mo?tanong nito.Ah...nay nasa biyahe na po.Ay ganon ba?aba eh pagod pa yon ah?Oo nga po pero kailangan po.
Si ate Clarisse mo wala pa ba?Naku nasa daan pa nay sagot niya.Anak kumusta naman ang kalagayan mo?Madalas pa ba ang paninikip ng dibdib mo?nag-aalalang tanong ng ina.Hindi naman po pagsisinungaling niya.Ayaw niyang mag-alala ang mga magulang niya.
Hindi nagtagal dumating na si Clarisse.Nagyakapan sila at tilian ng buksan niya ang pinto.Kumusta ka naman doon?maganda ba ang Thailand?excited na tanong nito.Tumango siya.So kumusta naman kayo?naisuko mo na ba ang bataan?tanong nito sa kanya.A-anong bataan?Clarisse rolled her eyes.Of course yong ano mo...itinuro nito ang nasa pagitan ng mga hita niya.Hindi no?!ang halay mo te?!Hala!ibig mong sabihin sa isang buwang magkasama kayo wala man lang nangyari sa inyo?ang hina naman ng asawa mo?kantiyaw nito.Ate alam mo namang may mahal siyang iba di ba?Sus kung mahal niya ang babaeng yon...yong sinasabi mong Charlene hindi siya papayag na patali sa kasal niyo saad nito.K-kasi...hindi niya makukuha ang mana niya kung,kung hindi siya papayag na pakasal sakin.Seoyon...manhid ka ba o ano....Kahit hindi siya pamanahan ng mga magulang niya mabubuhay siya.Sa dami ng ipon ng asawa mo noong nasa limelight pa siya.Idagdag pa ang mga business niya at pagiging piloto niya.Ang taong nagmamahal hahamakin lahat.Pwede siyang tumanggi na pakasalan ka pero hindi di ba?noong una siguro kasi na shocked siya.Natahimik siya sa sinabi ng pinsan.May point ito.Kung talagang mahal nito si Charlene hindi ito papayag na pakasal sa kanya.What is his reason behind?naguguluhan na rin siya.Maliban noong araw bago sila umuwi ay masaya sila.He kiss her so many times and she let him.Palagi nitong hawak ang kamay niya kahit saan sila magpunta. Sigurado ka bang kaya mong magtrabaho?baka abusuhin mo ang katawan mo niyan wika ni Clarisse.Umilong siya.Hindi ate promise boring lang talaga yong maghapon ako dito alam mo na.Tumango ito.Nagbihis lang siya ng simpleng blouse at t shirt saka pinuntahan ang hospital kung saan sila nagpasa ng resume.Makukuha nila ang sagot three days from now.Binuksan niya ang cellphone ng marinig ang notification nito.Aki sent message to her for the first time.Used mt card ...i'll put it on your bag.Buy what you want.Yon lang wala ng ibang sinabi.Tutal walang laman ang ref nila niyaya niya ang pinsang mag grocery.Nasa isang sikat silang mall ngayon.Napagpasyahan niyang kumain muna ng tanghalian dito bago sila mag grocery.May isang taong hindi niya inaasahang makita doon.Charlene is there with another man.
H-hoy di ba anak yan ng konsehal sa bayan ng San Rafael?tanong ni Clarisse. Tahimik siyang pinagmamasdan ang mga ito.Nakahawak pa ito sa braso ng lalaki.Habang nakaa-akbay naman ito sa babae.Sa tingin mo anong meron sa mga yan?usisa pa ni Clarisse.Ewan ko ate...Halika na huwag mo na silang pansinin.Tumuloy sila sa grocery section at bumili ng mga kailangan sa bahay. Pagkatapos ay umuwi sila at nagluto na rin ng hapunan.Alas sais na ng gabi ng makauwi sila.Palaisipan sa kanya kung bakit kasama nito ang anak ng konsehal. Gusto na niyang hilahin ang oras para makauwi he have three days left more. At namimiss na niya si Seoyon.Ang asawa niya at hindi si Charlene.
Bigla siyang tumayo sa pagkakahiga at binuksan ang cellphone.He saw their picture together.He smiled.May mga larawan din sila ni Charlene.Mostly the two of them.Isa lang ang kuha nila ni Seoyon pero ang larawan nila ang pinakatitigan niya.She was smiling but he can see in her eyes the loneliness.May nakatagong emosyon sa mga mata nito na hindi niya mapangalanan.Sigurado na at may nabuong desisyon na kailangan niyang gawin pagbalik niya sa Pilipinas.He miss her that much.He just awake from a long dreaming .His happiness doesn't depend on the past but in the present.Seoyon I'm sorry....but I need to do this...