Ep1หญิงสาวในสายหมอก
896 Words
"ที่นี่เหมือนโลกอีกใบเลยนะครับ" ลูคัส แกรนท์พูดกับตัวเองในขณะที่ยืนอยู่หน้าประตูทางเข้าสู่ Heaven Town เมืองเล็ก ๆ ท่ามกลางหุบเขาที่ปกคลุมไปด้วยหมอกขาวบางตลอดทั้งปี
เขายืนมองวิวทิวทัศน์ตรงหน้า ถนนสายเล็ก ๆ ที่ปูด้วยหินทอดยาวผ่านตัวเมืองไปยังแม่น้ำใหญ่ที่อยู่ไม่ไกล รอบตัวเป็นบ้านไม้ที่เรียงตัวอย่างเป็นระเบียบ พร้อมกับดอกไม้สีสดใสที่ปลูกไว้ริมทางเดิน
“นี่แหละที่ฉันต้องการ” เขาพูดเบา ๆ พร้อมกับยิ้มบาง ๆ
หลังจากใช้ชีวิตในเมืองใหญ่ที่วุ่นวายมาตลอด 25 ปี ลูคัสตัดสินใจละทิ้งทุกอย่าง ทั้งงานประจำ ความสัมพันธ์ที่ล้มเหลว และความทุกข์ที่ฝังลึกในใจ เขามาที่นี่เพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ หวังว่าความเงียบสงบของ Heaven Town จะช่วยเยียวยาจิตใจของเขา
---
ลูคัสเดินสำรวจเมืองเป็นครั้งแรก เสียงนกร้องเบา ๆ เคล้ากับเสียงน้ำไหลจากลำธารที่อยู่ไม่ไกล สร้างบรรยากาศที่ดูราวกับหลุดออกมาจากภาพวาด
เขาเดินผ่านจัตุรัสกลางเมือง ที่นี่ดูเหมือนหัวใจของ Heaven Town มีน้ำพุหินเล็ก ๆ ตั้งอยู่กลางจัตุรัส ผู้คนไม่พลุกพล่านเหมือนเมืองใหญ่ แต่ก็ไม่ถึงกับเงียบเหงา ทุกคนต่างดูเหมือนมีโลกของตัวเอง
สายตาของลูคัสสะดุดกับหญิงสาวคนหนึ่งที่กำลังเดินอยู่ไกล ๆ เธอสวมชุดสีขาวยาว ผมยาวสีดำของเธอสยายลู่ไปตามสายลม เธอเดินอย่างสง่างาม ราวกับเป็นส่วนหนึ่งของสายหมอกที่ปกคลุมเมือง
ลูคัสมองเธอด้วยความประหลาดใจ ราวกับเวลาหยุดลงตรงนั้น เขาไม่เคยเห็นใครที่ดูงดงามและมีเสน่ห์ขนาดนี้มาก่อน
เขาตัดสินใจเดินเข้าไปใกล้ แต่เมื่อเขาเดินมาถึงจุดที่เธอเคยยืนอยู่ เธอกลับหายไปในสายหมอก ราวกับว่าเธอไม่เคยอยู่ที่นั่น
“หรือว่าเราจะตาฝาดไป?” ลูคัสพึมพำ
เขายืนอยู่ตรงนั้นอีกสักพัก หวังว่าเธอจะกลับมา แต่ก็ไม่มีวี่แวว เขาจึงเดินกลับไปยังบ้านพักที่เขาเพิ่งเช่าไว้ในเขตชานเมือง
---
คืนแรกใน Heaven Town เต็มไปด้วยความเงียบสงบ เสียงลมพัดผ่านหน้าต่างบานเล็กของบ้านไม้ ลูคัสนั่งอยู่ที่โต๊ะเขียนหนังสือเล็ก ๆ ในห้องของเขา เขียนข้อความลงในสมุดบันทึกที่เขาพกติดตัวเสมอ
“วันนี้ฉันพบใครบางคน... หรือบางทีอาจเป็นแค่ภาพลวงตา เธอดูเหมือนภาพฝัน แต่กลับรู้สึกเหมือนจริงจนฉันอดสงสัยไม่ได้”
เขาปิดสมุดแล้วพิงตัวลงกับเก้าอี้ มองออกไปนอกหน้าต่างที่มีแสงจันทร์ลอดผ่าน เขาไม่รู้ว่าหญิงสาวคนนั้นคือใคร แต่บางสิ่งในตัวเธอทำให้เขาอยากอยู่ที่นี่ต่อไป
---
เช้าวันต่อมา ลูคัสตัดสินใจกลับไปที่จัตุรัสกลางเมืองอีกครั้ง เขาหวังว่าเขาอาจจะเจอเธออีก
เมื่อเขามาถึง เขาเห็นเธออีกครั้ง คราวนี้เธอนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ริมแม่น้ำ สวมชุดเดิมและมีหนังสือเล่มเล็ก ๆ ในมือ ลูคัสยืนนิ่งไปชั่วครู่ ก่อนจะรวบรวมความกล้าเดินเข้าไป
“สวัสดีครับ” เขาเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างลังเล
หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาของเธอเป็นประกายราวกับน้ำในแม่น้ำที่สะท้อนแสงแดด
“สวัสดีค่ะ” เธอตอบพร้อมรอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของเขาสั่นไหว
“ผม... เห็นคุณเมื่อวานที่จัตุรัสกลางเมือง” ลูคัสพูดต่อ “คุณเป็นคนที่นี่หรือเปล่าครับ?”
เธอยิ้มเบา ๆ ก่อนตอบว่า “ฉันอยู่ที่นี่มานานแล้วค่ะ แต่คุณดูเหมือนจะไม่ใช่คนที่นี่”
“ใช่ครับ ผมเพิ่งย้ายมาเมื่อวานนี้ ผมชื่อ ลูคัส แกรนท์”
“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ลูคัส” เธอพูดพร้อมกับพับหนังสือในมือและยืนขึ้น “ฉันชื่อ ลิลลี่”
---
ทั้งสองเริ่มพูดคุยกัน ลิลลี่แนะนำสถานที่ต่าง ๆ ในเมืองให้เขาฟัง เธอเล่าเกี่ยวกับสวนดอกไม้ที่อยู่หลังภูเขา และแม่น้ำที่ทอดยาวไปจนถึงชายป่า
“เมืองนี้ดูสงบและสวยงามมาก” ลูคัสพูด
ลิลลี่ยิ้ม “ใช่ค่ะ แต่บางครั้งความสงบก็ซ่อนบางสิ่งที่คนไม่เคยรู้เอาไว้”
คำพูดของเธอทำให้ลูคัสรู้สึกสงสัย แต่เขาเลือกที่จะไม่ถามอะไรเพิ่มเติมในตอนนั้น
---
เมื่อกลับมาที่บ้าน ลูคัสยังคงคิดถึงลิลลี่ เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงดูเหมือนคนที่คุ้นเคย ทั้งที่เพิ่งพบกัน
เขาเปิดสมุดบันทึกอีกครั้งและเขียนข้อความลงไป
“ลิลลี่... เธอเหมือนสายหมอกที่บางเบา และฉันกลัวว่าถ้าฉันเข้าใกล้เธอมากเกินไป เธอจะหายไปเหมือนที่หมอกสลายตัวในยามเช้า”
ในคืนนั้น ลูคัสฝันถึงลิลลี่ เขาเห็นเธอเดินอยู่ท่ามกลางสายหมอกที่ลอยคลุมทั่วเมือง และในฝันนั้น เธอหันมามองเขาและพูดว่า “คุณจะอยู่ที่นี่กับฉันไหม?”
ลูคัสตื่นขึ้นมา พร้อมกับความรู้สึกที่เขาไม่เคยมีมาก่อน—ความปรารถนาที่จะรู้จักเธอมากขึ้น
---
- Writer
