งดงาม..ความงดงามที่แท้จริงเป็นเช่นนี้นี่เอง มาเดลจุมพิตเข้าที่ขาอ่อนด้านในก่อนที่เขาจะมุดหน้าลงไปโลมเลียเข้ากับกลีบเนื้อสวย...
มาเรียหลับตาลงช้าๆพร้อมกับหยาดน้ำตาที่รินไหลออกมา...
ทุกอย่างมันเริ่มต้นจากเธอ..และมันควรจะจบลงที่เธอด้วย
หากการได้รักใครสักคนมันคือการที่จะนำพาเธอไปหาความสุขที่คาดหวังเอาไว้...เช่นนั้นการยื่นมือไปหามาเดลนั่นก็ไม่ถือว่าเป็นเรื่องที่ผิดพลาด
ในเมื่อ...เขารักเธอ และใบหน้าอันงดงามของเขาที่ไม่ว่าจะมองสักกี่ครั้งหัวใจเธอก็สามารถเต้นแรงไปกับเขาได้ทุกเมื่อ
ให้ตายเถอะ..เถอะเป็นพวกชอบคนที่หน้าตาอย่างนั้นเรอะ!!
"เจ้าหวานล้ำ..ไปเสียทุกส่วน เจ้าทำให้ข้าอยากจะ..ลองริมรสในทุกพื้นที่ของร่างกายเจ้า"
เธอมองเขาด้วยดวงตาที่รื้นไปด้วยน้ำตา เขายังคงมองเธอด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความรักเช่นเดิม ไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย...
"มาเดล..ท่านช่างงดงาม.."
มาเรียยกมือขึ้นมากุมหน้าเขาเอาไว้
