Mafyanın Takıntılı Aşkı

Ölüm

Araba trafikte hızla ilerlerken bir kaç dakika önce ne olduğunu merak ediyordum . Aleksandr Ivanov un birkaç işletmeye sahip olduğunu biliyor, kumarhane ve oteller de dahil olduğunu biliyorum.Onun evinde uyuduğuma inanamıyorum. Bir önceki geceyi pek hatırlamıyorum, anilar hala bulanık tanrıya şükür bisey olmadığını biliyordum.

Gece kulübüne Emily ile gitmek büyük hataydı.Benim yanımda duracağına söz vermişti , bunu yerine getiremeyeceğini tahmin etmeliydim.Ona inanıp öyle bir yere gittiğim için kendimi aptal gibi hissediyorum.

Gece kulübü bana göre değil, gerçi Bay Ivanov bu sözleri emir olarak değil tavsiye olarak söyledi, beni kurtardı beni evine götürdü. Umarım o gece ki adam bir daha karşıma çıkmaz.

"Buradayız hanımefendi " diyerek şoför bana geldiğimizi belirtti.

Düşüncelerimden sıyrıldım ,evin önündeydik adresi verdigimi hatırlamıyorum ama hızla araçtan indim şoföre teşekkür ettim. Iceri girer girmez koltukta oturup televizyon izleyen büyükannemin uyuduğunu gördüm. Yüzümde bir tebessüm oldu.Yanina yaklaştım koltukta ki ince örtüyü bacaklarına örttüm, yanlışlıkla eline değdiğimde elinin buz gibi olduğunu farkettim.Nabzini kontrol ettim

"ölmüş aman tanrım uyan büyükanne .."

15 GÜN SONRA

Sabah penceremden giren güneş yüzümü aydınlattı, yeni bir gün başlıyordu. 15 gün sonra ise gideceğim. Hala uykulu bir şekilde yataktan kalktım, ve duş aldım. Duş alırken aklım Aleksandr Ivanov'u düşündüm. Onunla ilgili bir şey dikkatimi çekmişti. Gizemliydi, bana hem korku hem de merak hissi uyandırıyordu. Kızına tekrar görüşeceğimize dair söz vermiştim, ama içimden bir ses bunu yapmamam gerektiğini söylüyordu. O bir cocuk beni hatırlamaz sanırım.

Duştan sonra uniformami giyip odadan çıktım. Dış kapının zili çalıyordu. Kapıyı açınca Emily ile karşılaştım.

"Günaydın Anastasia konuşmamız gerek büyükanne için çok üzgünüm dedi. "

Çantamı alıp kapıdan çıktım. Beni takip etti ,kolumdan tutup beni kendine çevirdi.

"Anastasia lütfen arabaya geç sonra konuşalım tamam mı? " dedi .

"Hayır, şimdi konuşalım! Hayır konuşmamıza gerek yok !! "

"Lütfen "

"Beni bir kulüpte yalnız bıraktın, adamı biri bana yaklaştı, sarhoş etti ve tecavüz etmeye çalıştı " dedim .tek solukta

Şaşkınlıkla bana bakıyordu, anlattıklarımın doğruluk seviyesini ölçüyordu.

"Ve iyi bir adam sayesinde tecuze uğramaktan kurtuldum "

"Anastasia ben..."

"Gece kulübüne ilk kez gittiğimi biliyordun, hiç içki içmediğimi biliyordun ,yanımda olacağına söz vermiştin. "

"Özür dilerim canım bunun olmasını asla istemezdim, çok özür dilerim "

"Olma ! "

Arkamı dönüp onun arabasının yanında uzaklaşmaya başladım.

"Benimle ise gelmiyor musun ? "

"Hayır " diye bağırdım.

"Anastasia buraya gel "

"Otobüsle gidiyorum "

Emily ile konuşmamızın üzerinden birkaç gün geçmişti, yanıma gelip onu dinlememiş için çok uğraşmıştı ama dinlememiştim.

Birkaç gün sonra sinirim geçmeye başlamıştı. O gün Emily ile konuşmaya karar verdim.İs yerine geldiğimde onun orada olmadığını gördüm , omuz silktim ve ise başladım. Ama onun neden gelmediğini merak ediyordum .Bu merakla patrona yaklaştım.

" Bir sorun mu Bayan Reed ?"

"Sizi rahatsız ettiğim için özür dilerim, ama Emily bugün ise neden gelmedi ? "

"Sana söylemedi mi? "

"Hayır "

"Babası vefat etti , bugün cenazesi vardı. "

Bu bilgiyle kalbim sıkıştı, Emily nin babası zaten kanserle mücadele ediyordu ,bunu biliyordum .Tepkimi görünce patronum

"İyimisiniz Bayan Reed ? "

"Evet iyiyim "

Bu bilgide sonra işime geri döndüm, ama yeterince dikkatimi veremedim. Sık sık izleniyormus gibi hissediyordum, bu hissi görmezden gelerek işimi bitirdim.Ciktim otoparka doğru yürüdüm. Yürürken bir araba farkettim ve bunun Emily nin arabası olduğunu anladım. Arabaya yaslanmisti, yanına yaklaştım ve gözlerinin ağlamaktan kızarmış ve şişmiş olduğunu gördüm.

"Birlikte gidelim mi ? " diye sordu .

"Evet "

Direksiyona geçti, bende yanına oturdum .Saat neredeyse akşam altı olmuştu.

"İyi misin ? "

Omuz silkti ." Hayır ama idare ediyorum "

Eve gitmeden önce Emily aracı sahile çekti, suyun yanına gittik, kumlara oturduk ,ikimizde sessizdik.Yuzumu yana çevirdim, ağlıyordu, onu kendime çektim, kucakladım, başını göğsüme yasladı ,hıçkırarak ağlamaya başladı.

"Kulüpte seni yalnız bıraktığım için özür dilerim " dedi ,gözyaşları arasında

"Babamın kalp krizi geçirdiğini öğrendim, hiç birsey düşünmeden kulüpten çıktım"

Kendimi sudan çıkmış balık gibi hissettim, daha sıkı sarıldım.

"Artık düşünme Emily seni affettim. "

"Öyle olmasını istememiştim "

"şşş unut artık.."

Onun içindekini dökene kadar uzun uzun ağlamasına izin verdim , cenazede değildim ama şimdi buradayım, yanındaydım. Son birkaç günde olanları uzun uzun anlattı. Sonra arabayla beni eve bıraktı.Kapıyı açmadan önce telefona mi bir mesaj geldi, hızla cebimden çıkarıp açtım :

İnatçı kadın..Gece dışarı çıkmamanı söylediğimde ne demek istediğimi açıkça ifade ettiğimi sanıyordum..