Günler yavaşça geçerken Emma'ya baktım , ödevlerine yardım ettim ve küçük arkadaşıyla oynamasını izledim. Aleksandr'ın yokluğunda guerce düşündüm. Aleksandr halen iş seyahatinde dönmemişti o yokken kendimi eksik hissediyordum , bu hissi beni korkutuyordu.
Emily'nin sözleri halen aklımda, Aleksandr'ın tanıştığımızdan beri karanlık tarafını hissediyorum. Ne zaman döneceğini merak ediyorum .Sonuçta hafta içi onun evinde hafta sonu kendi evimde kalacağım konusunda anlaşmıştık, Emma'yı evde yalnız bırakmak istemiyorum . Çocuk halen benim bu evde kaldığımın farkında değil ve sevgili olduğumuzdan haberi yok.
" Anne iyi misin ? "
" Evet "
Küçük elleri saçlarımı okşuyor, onu kendime çekip başını öptüm.
" Hadi yüzmeye gidelim anne "
" Ben yüzme bilmiyorum bebeğim sen yüzerken bende seni iz
