อยากลองเล่นเพื่อน

ต้องการอะไร

หลายวันต่อมา

วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่พวกเราทุกคนจะมาโรงเรียนกัน ตั้งแต่ช่วงเช้าเราทำการสอบกันอย่างเคร่งเครียดจนมาถึงวิชาสุดท้ายในช่วงบ่าย หลังจากสอบเสร็จทุกคนก็ต่างพากันแยกย้าย เขาและนำทัพเดินออกมาจากห้องเรียนพร้อมกัน และก็ได้เห็นกลุ่มของอัญญา ทำให้มาวินคิดได้ว่า เขาควรจะบอกเธอได้แล้วว่า สิ่งที่เขาอยากได้จากอัญญานั้นคืออะไร และเขาก็ต้องได้สิ่งนี้จากเธอก่อนที่เราจะแยกย้ายกันไปเรียนคนละมหาวิทยาลัย

“ มึงจะรีบไปไหนไอมาวิน ”

มาวินก้าวเร็วจนนำทัพก้าวตามแทบไม่ทัน เลยได้ตะโกนถามเพื่อน แต่ก็ไม่ได้คำตอบจากมัน ทำให้นำทัพไม่เดินตามเพราะถึงยังไง ค่อยถามตอนเจอมันที่สนามแข่งรถก็ได้ มาวินเดินตามอัญญามาที่รถของเธอ เพราะตอนนี้ เธอเดินแยกกับกลุ่มเพื่อนของเธอแล้ว มาวินเลยสาวเท้าก้าวยาวเเละเดินมาขว้างหน้าอัญญาเอาไว้

“ ไอบ้าวิน มาขวางทำไมฮะ ”

อยู่ดีๆก็เดินมาขวางทางเธอ โชคดีที่เธอไม่รอดินชนกับเขา พออัญญาเห็นว่าเป็นมาวิน เธอก็ว่าให้เขาทันที

“ ปากดี ฉันมาทวงสัญญา ”

เขาว่าให้เธอ ก่อนที่จะพูดในเรื่องที่เขาต้องเดินมาขวางเธอ อัญญาพอได้ยินอย่างนั้น เธอก็นิ่งไปทันที เพราะเห็นว่า มาวินเงียบไป เธอคิดว่าเขาลืมเรื่องนี้ไปแล้วสะอีก คนตัวเล็กในชุดนักเรียนม.ปลายเลยเงยหน้ามองเพื่อนร่วมห้องที่ไม่อยากสนิท แล้วถามทันทีว่าอีกคนต้องการอะไร

“ ว่ามา นายต้องการอะไร ”

เธอจ้องหน้าคนตรงหน้า แล้วรอคำตอบจากเขา มาวินกระตุกยิ้มแล้วมองอัญญาด้วยสายตา พร้อมทั้งยกนิ้วขึ้นมาเคาะที่ปากหนาของตัวเอง การกระทำของมาวินให้อัญญาคิดว่า เขาต้องการจูบจากเธอ

“ ฉันไม่จูบนาย ”

“ หึ ใครว่า ฉันจะเอาแค่จูบ แต่ฉันจะเอาเธอต่างหากล่ะ ”

มาวินไม่ใช่คนดี และเขาเองก็พูดคำนี้กับเธอตรงๆ ความต้องการของมาวิน ทำให้อัญญาถึงกับเลือดขึ้นหน้า เธอยกฝ่ามือเรียวขึ้นมาแล้วตบไปที่ใบหน้าของเขาอย่างเเรง จนใบหน้าของมาวินหันไปตามแรงตบของอัญญา

เพี้ยะ

“ นายไม่มีทางได้เห็นขาอ่อนฉันหรอก ไอมาวิน ”

เธอตบไปที่ใบหน้าของเขาอย่างแรงแล้ว ผลักมาวินให้หลบ อัญญาขึ้นรถของเธอด้วยความรวดเร็วแล้วขับออกไปจากตรงนั้นเลย เธอไม่สนใจว่ามาวินจะเป็นยังไง

“ อัญญา ฝากไว้ก่อนเถอะ ยังไงเธอก็ไม่รอด ”

มาวินได้แต่มองตามหลังรถของอัญญาไป และได้คาดโทษเธอเอาไว้ เพราะตั้งแต่เกิดมา ไม่เคยถูกป๊าตี ไม่เคยถูกแม่ว่า แต่ดันมาพลาดท่าโดนอัญญาตบ มาวินเดินมาที่รถของตัวเองด้วยความหัวเสียมากพอสมควร เขาขับรถกลับคอนโดของเขาทันที เพราะไม่มีอารมณ์ไปไหนต่อได้ ใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาถูกเธอฝากรอยนิ้วเอาไว้นะแล้ว

อัญญาขับรถออกมาจากโรงเรียนของเธอ ด้วยความหัวเสียเช่นกัน เธอโมโหมากกับคำพูดของมาวิน หากเธอเป็นผู้ชายนะ เธอจะไม่ทำแค่ตบอย่างเเน่นอน พูดมาได้ว่าอยากเอาเธอ ไม่มีทางสะหรอก เธอกับมาวินเกลียดขี้หน้ากันจะตาย ต่อให้บนโลกนี้เหลือแค่มาวิน เออยอมเป็นโสดดีกว่า ต่อให้มาวิน จะหล่อ รวยแค่ไหน แต่เธอรับไม่ได้กับนิสัยของเขา เป็นโรครึป่าวเถอะ มั่วผู้หญิงขนาดนั้น

หลายวันต่อมา

โชคดีที่หลังจากวันนั้นโรงเรียนปิดเทอมพอดี ทำให้อัญญาไม่ได้เจอหน้ามาวิน อัญญากลับมาอ้อนหม่ามี๊ของเธออยู่ที่บ้าน แทนการอยู่ที่คอนโดเบื่อๆคนเดียว เพราะเรื่องเรียนต่อ เธอเลือกที่จะเรียนต่อในรั่วมหาวิทยาลัยที่เป็นของครอบครัวเธอ ทำให้อัญญารอเพียงแค่ มหาวิทยาลัยเปิดเท่านั้น

ด้านมาวิน

“ นายครับ เธอมารอนายอยู่ที่ห้องด้านล่างแล้วครับ ”

หลังจากวันนั้น มาวินก็ต้องรีบจัดการกับเรื่องสนามของเขาที่จะเปิดในอีกไม่ช้านี้ ทำให้เขาปล่อยให้อัญญารอดไปก่อน แต่ไม่ใช่ว่าเขาจะไม่รู้เรื่องของอัญญาเลย เพราะมาวินให้คนของเขาตามดูอัญญาอยู่ห่างๆ ถึงได้รุ้ว่าช่วงนี้อัญญาไม่ได้ไปไหน และอยู่ที่บ้านของเธอ และช่วงนี้เขาก็ยุ่งมาก เพราะไม่ได้มีแค่งานที่สนาม มาวินอายุน้อยก็จริง แต่เขาเรียนรู้และเริ่มจับจุดทำธุรกิจตั้งแต่อายุ 16 ปี ที่เขาทำได้ คงเป็นเพราะบารมีของป๊าเขา ที่เบื้องหน้าเป็นนักธุรกิจเเต่เบื้องหลังครอบครัวเขาเป็นมาเฟีย วันนี้เขาเลยต้องการที่จะไล่ความเมื้อยล้าในร่างกายของตัวเอง เลยให้ ทัช ลูกน้องของเขาที่มีอายุมากกว่าเขาตั้ง 7 ปี ทัชเป็นลูกของมือขวาคนสนิทของป๊าเขา เราโตมาด้วยกัน ทัชเลยได้มมาเก็นลูกน้องคนสนิทที่ดูแลมาวินอยู่ตลอด

“ อืม วันนี้อัญญาไปไหนรึป่าว ”

ต่อให้อีกไม่กี่นาที มาวินจะปลดปล่อยกับผู้หญิงที่เขาใช่เงินจ่าย แต่เขาก็ไม่ลืมที่จะถามถึงอัญญาก่อน

“ คนของเราบอกว่า คุณอัญญาออกไปช็อปปิ้งกับแม่ของเธอ และตอนนี้ก็กลับบ้านแล้วครับ ”

ทัชรายยงานผู้เป็นนายตามที่ได้รับรายงานมาอีกที การที่ลูกน้องของเขา ตามติดคุณอัญญาไม่ได้ง่ายเลย เพราะว่าทางนั้นก็เป็นคนมีอิทธิพลมากเหมือนกัน แต่มันก็ยังสามารถทำได้ เพราะพวกเขาถูกฝึกและเรียนรู้มาเป็นอย่างดี

“ อืม ” แล้วมาวินก็เดินลงมาที่ชั้นล่าง ที่สนามแข่งรถของเขา ในห้องนี้มาวินสร้างไว้เพื่อสำหรับระบายอารมณ์ของเขาและนำทัพ

“ คุณมาวินอยากให้โบวี่ทำอะไรก่อนดีคะ ”

นางแบบสาวที่ถูกจ้างมาเฉพาะการนี้ ถึงแม้เธอจะรู้ดีว่า ชายหนุ่มตรงหน้าอายุน้อยกว่าเธอ แต่เธอก็ต้องเอาใจเขา และโบวี่ก็ได้ยินคนที่เคยขึ้นเตียงกับมาวินบอกว่า เขาดุดันมากเรื่องนี้ ค่าตัวที่เธอได้มันสูงมากจนเธอหยุดรับงานได้เป็นเดือนๆ พอคนของเขาติดต่อมา โบวี่เลยรับงานนี้ทันที

“ ถอดเสื้อผ้าฉันออกสิ แล้วจัดการมัน ”

มาวินพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งไม่ต่างจากหน้าตาที่ไม่มีรอยยิ้มเช่นกัน ผู้หญิงพวกนี้เขาใช้เงินซื้อมา เธอรู้กฎดีว่าต้องทำยังไง

“ ได้ค่ะ โบวี่จะทำให้คุณมาวินประทับใจที่สุด ”

สิ้นสุดคำสั่งเขา นางแบบสาวรับคำทันทีแล้วเดินเข้าหามาวิน จากนั้นก็จัดการทุกอย่างบนตัวเขา โบวี่นั่งลงที่ตรงหน้าเขา เเล้วใช้มือจับเข้าไปที่ท่อนเอ็นที่หลับไหลของเขาทันที ในเวลานี้มันยังไม่ขยายตัวยังใหญ่ขนาดนี้ หากโตเต็มที่เธอจะรับไหวมั้ยนะ แต่ในเมื่อรับงานเเล้ว เธอก็ต้องทำให้เขาถึงใจที่สุด

อ็อก!! อ็อก!! อ็อก!!

โบวี่จัดการกับแท่งเอ็นขนาดใหญ่ของมาวิน ทั้งน้ำหูน้ำตา เพราะว่าเขาไม่สนใจว่าเธอจะทนไหวมั้ย มาวินจับล็อกหัวของเธอไว้แน่นและกระแทกเข้ามาอย่างเดียว

“ อ่า อัญญา จะเสร็จ จะเสร็จ ”

ภาพในหัวของมาวินเขาคิดว่าผู้หญิงตรงหน้าเขาตอนนี้คืออัญญา และนี้ก็คือบทลงโทษของเขาที่อยากทำกับเธอ มาวินเลยกระแทกแก่นกายเข้าไปในโพลงปากนุ่มของผู้หญิงคนนี้อย่างบ้าคลั่ง จนผ่านไปหลายนาที น้ำลาวาของเขาก็พุ่งเข้าใส่ลำคอของผู้หญิงคนนี้จนหมด จากนั้นเขาก็ไม่สนใจว่าเธอจะเป็นหรือจะตาย เพราะมาวินถอนแก่นกายออกจากปากของเธอ แล้วจับนางแบบสาวคนนี้เหวี่ยงขึ้นเตียง แล้วระบายอารมณ์ของเขาต่อทันที