ว่าที่ผัว

1417 Words

หลายวันต่อมา “ นายครับ คนของเรารายงานว่า คุณอัญญาอยู่ที่ผับพี่ชายเธอครับ ” ทัช ที่ได้รับรายงานจากลูกน้องของเขาที่ตามดูเธออยู่ “ อืม เรามีงานอะไรอีกมั้ย ” จะว่าไปเขาเองก็ไม่ได้ไปเที่ยวไปดื่มมาหลายวันแล้ว คืนนี้หากไม่มีงาน เราดื่มสักนิดก็คงดี “ ไม่มีแล้วครับ ” ทัชเอ่ยรายงานนายของตัวเอง เพราะงานที่สนามก็เรียบร้อยดีแล้ว แค่รอเปิดสนามอย่างเป็นทางการในอีก 3 วัน ส่วนงานของนายต่างๆ ก็ไม่มีอะไรแล้ว ที่เขามารายงานนายของเขาเรื่องคุณอัญญาก็เผื่อว่า นายของเขาจะไปที่เธอ “ อืม งั้นฉันจะไปดื่ม ” แล้วมาวินก็จัดการส่งข้อความนัดเพื่อนสนิทของเขาให้ไปเจอกันที่ผับนั้นของพี่ชายเธอ ผับTN สองเท้าหนักของชายหนุ่มร่างสูงโปร่ง ก้าวเดินเข้ามาภายในผับใหญ่แห่งนี้ด้วยท่าทางสุขุม ใบหน้าหล่อเหลาดังลูกรักพระเจ้ากวาดสายตามองไปโดยรอบ ก็เห็นสายตาของงนักท่องเที่ยวราตรีมองมาที่เขา สาวๆต่างส่งสายตาให้เขาด้วยความยั่วยวน หากเป็นทุกครั้ง เขาจะส่งสายตาตอบผู้หญิงเหล่านี้ แต่ครั้งนี้ต่างกันออกไป เพราะเขามองหาแต่ ผู้หญิงที่เขาตั้งใจมาหาในคืนนี้ มาวินเดินขึ้นมายังชั้นสองที่เป็นโซนวีไอพี เเล้ว เดินไปยังที่โต๊ะที่มีนำทัพนั่งอยู่ก่อน “ ชวนกูมา แต่เสือกมาช้า ” นำทัพมาถึงก่อน มาวินนานพอสมควร เขานั่งดื่มอยู่ก่อนหน้านี้จนขวดเหล้าที่สั่งมาพร่องไปพอสมควร “ รถติด ” ตอบเพื่อนไปเพียงเท่านั้น แล้วมาวินก็หยิบแก้วใบเปล่ามารินน้ำสีอำพันลงแก้ว แล้วยกขึ้นมากระดกดื่ม พร้อมทั้งกวาดสายตามองไปโดยรอบ ภายในผับแห่งนี้มีนักท่องเที่ยวมากมายต่างวาดลวดลายใส่กัน สายตาคมมองไปยังชั้นล่างแต่ก็ไม่พบร่างบางที่เขาอยากเจอ เขาเลยมองมาอีกทาง ก็พบร่างบางคนที่เขาไม่ได้เจอหน้ามาเป็นเดือน “ แม่งอัญญา โครตเด่น ” นำทัพหันไปมองกลุ่มเพื่อนเก่าของเขา พอเห็นว่า หนึ่งในนั้นมีคนที่เพื่อนชอบ นำทัพเลยพูดขึ้นแล้วชำเรืองสายตามองมาที่เพื่อนของเขา เพื่อดูปฏิกิริยาว่า มันเป็นยังไง ” … “ แต่ก็เงียบ ไม่มีคำพูดอะไร ออกจากปากไอมาวิน แต่มันมองไปที่อัญญาด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา นำทัพและมาวินนั่งดื่มกันแล้วพูดคุยกันบ้าง ผ่านไปสักพักนำทัพก็ได้สาวสวยเข้ามานั่งข้างกาย “ นาเดียขอนั่งดื่มกับมาวินได้มั้ยค่ะ ” ผู้หญิงคนนี้ที่มากับเพื่อนของเธอ ที่ตอนนี้นั่งนัวกับเพื่อนของเขาไปเรียบร้อยเเล้ว เอ่ยพูดกับมาวิน มาวินเลยพยักหน้าให้และนั่งดื่มกับเธอตามมารยาท เพราะเขาเป็นพวกไม่ปฏิเสธใคร โดยเฉพาะผู้หญิง ถึงแม้ว่า มาวินจะนั่งดื่มอยู่กับสาวสวยอย่างนาเดีย แต่สายตาของเขา ก็ยังมองไปที่ อัญญาอยู่เป็นระยะๆ ตอนนี้เหมือนอัญญา จะเริ่มเมา เพราะเธอเต้นโยกย้ายกับกลุ่มเพื่อนๆของเธออย่าสนุกสนาน รอยยิ้มของอัญญาที่ยิ้มออกมา มันช่างสดใสมากเหลือเกิน แต่พอได้เห็นชุดที่อัญญาสวมใส่อยู่ มาวินต้องถอนหายใจออกมา “ นึกไงว่ะ เอาเศษผ้ามาใส่ ” เสียงทุ้มบ่นพรึมพรำ ออกมา แต่มันคงดังพอให้คนข้างๆของเขาได้ยิน “ มาวินพูดว่าอะไรนะคะ ” หญิงสาวคนนี้เอียงตัวมาใกล้เขา แล้วเอ่ยถาม “ ป่าวครับ เดี๋ยวผมมานะครับ ” เพราะมองไปอีกที ก็ไม่เห็นว่าอัญญาอยู่ที่โต๊ะแล้ว ไปไหนว่ะ หันมาตอบคำถามนาเดียแป๊บเดียวเอง มาวินพูดกับผู้หญิงที่นั่งกับเขาจบประโยค เขาเองก็ลุกออกจากตรงนี้ทันที แล้วเดินมายังห้องน้ำ เพราะคิดว่า อัญญาน่าจะมาที่นี้ “ หล่อจัง ” มาวินยืนอยู่ที่บริเวณหน้าห้องน้ำ ก็มีเสียงของผู้หญิงหลายคนต่างชื่นชมเขา แต่มาวินไม่ได้ส่งสายตาเล่นด้วยกับสาวๆเหล่านี้เพราะเขามีคนที่เขารออยู่ เพียงไม่นาน อัญญาก็เดินออกมาจากห้องน้ำ ตามที่เขาคิด มาวินเลยไม่รอช้าที่จะเดินมาดักหน้าเธอเอาไว้ ” ไอบ้าวิน “ อัญญาที่เห็นใบหน้าของคนที่เดินมาขว้างทางเธออยู่ พอเห็นว่าเป็นเพื่อนเก่าที่ไม่สนิท เสียงหวานเลยเรียกชื่อเขา ” หึ นึกว่า ไม่เจอกันนานนับเดือน เธอจะจำชื่อว่าที่ผัวไม่ได้สะอีก “ มาวินเดินไปใกล้อัญญาจนแทบจะชนกับเธอแล้ว และเขาก็ก้มลงไปกระซิบพูดที่ข้างใบหูของเธอ แต่มันก็ไม่ใกล้มากเลยต้องใช้เสียงพูดดังพอสมควร ผลัก!!! จบคำพูดของมาวินที่พูดแบบนั้น อัญญาก็ผลักมาวินออกจากตัวของเธอทันที แต่เขาไม่ขยับไปทางไหนเพราะแรงที่เธอผลักเขา มันเบามาก เลยทำให้มาวินจับที่ข้อมือเล็กของเธอกำเอาไว้ ” ปล่อย “ ใบหน้าสวยเงยหน้าขึ้น จ้องมองมาวินอย่างเอาเรื่อง ” รอบก่อนฉันปล่อยเธอไปแล้ว รอบนี้ไม่มีทาง “ มือหนาที่ยังกำมือของอัญญาเอาไว้ เเล้วเอ่ยพูดบอกกับเธอ เพราะรอบนี้ยังไงเธอก็ไม่มีทางรอดไปจากเขาได้ เพราะมันถึงเวลาแล้ว เขาต้องเอาเธอมาเป็นเมียก่อนที่เราจะเรียนกันคนละมหาวิทยาลัย จบคำพูดนี้ของมาวิน เขาก็กำแขนนอัญญาให้เดินออกมาจากตรงนั้นทันที ” ปล่อย ไอมาวิน จะพาไปไหน “ เสียงหวานโวยวายขึ้นมา ในระหว่างที่มาวินจะพาอัญญาออกไปจากผับ จนกาดที่เป็นลูกน้องของพี่ชายเธอเริ่มมอง ผมเลยต้องหยุดเดินแล้วกระซิบไปที่ใกล้ใบหูของอัญญา เพื่อให้เธอหยุดโวยวาย ” ถ้าเธอไม่เงียบ ไม่หยุดโวยวาย ฉันจะจูบเธอให้ปากเปื่อยตรงนี้เลย “ นี้ไม่ใช่แค่คำขู่ แต่ผมพูดจริงหากอัญญาไม่หยุดโวยวาย ผมจะจูบเธอให้คนเห็น เขาจะได้คิดว่า ผมและเธอเป็นคนรักที่ทะเลาะกันอยู่ คนในผับส่วนมากจะคิดเเบบนี้ อยู่แล้ว และก็ไม่ค่อยมีใครเข้ามายุ่งด้วย “ จิ ” แน่นอนว่า คำขู่ของผมได้ผล เพราะว่า อัญญานั้นเงียบลงทันที เลยทำให้ผมจูงมืออัญญาออกมาข้างนอกได้ง่าย เราสองคนมาที่รถของผมที่จอดอยู่ “ ปล่อยได้แล้ว นายมีอะไร ว่ามา ” พอมาถึงรถของมาวิน อัญญาจำได้ เธอเลยถามเขา ในตอนที่มาวิน ปล่อยมือเธอเป็นอิสระแล้ว “ พูดบอกเธอไปแล้วตอนนั้น เธอลืมรึไง ” ก็ผมบอกเธอแล้ว ว่าผมต้องการอะไรจากเธอ “ นายมันบ้า ไอประสาท ” ด่าจบอัญญาทำท่าจะเดินออกไป แต่เธอก็ช้ากว่ามาวินอยู่ดี เพราะเขารวบเธอยัดใส่รถของเขาแล้ว กรี๊ด ไอมาวิน!!!! “ จอดเดี๋ยวนี้เลย ไอมาวิน นายจะพาฉันไปไหน ” ความรวดเร็วของมาวิน ทำให้อัญญาตั้งตัวไม่ทัน รถของมาวินขับด้วยความเร็วสูง อัญญาได้แต่ว่า และเอ่ยถามเขา “ ก็บอกไปแล้ว เธอติดค้างฉันอยู่ จำไม่ได้ ฉันต้องการสิ่งที่เธอติดค้างฉัน “ มาวินไม่ได้มองมาที่อัญญาด้วยซ้ำ เขาพูดกับเธอทั้งๆที่สายตาจดจ่ออยู่กับท้องถนน โชคดีที่ตอนนนี้ดึกมากๆแล้ว รถบนท้องถนนเลยน้อย มาวินจึงใช้ความเร็วได้ ” ไม่ ก็บอกว่าไม่มีทางให้อย่างนั้นกับนายไง “ อย่างนั้นที่อัญญาบอกเธอรูเว่า คืออะไร อัญญาไม่ได้ไร้เดียงสา ” เดี๋ยวก็รู้ “ จบคำพูดของมาวิน เขาก็ได้แต่ฟังเสียงโวยวายของอัญญาจนมาถึงคอนโดสุดหรูของมาวิน

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more