“ ทำไมนายเพิ่งออกมา ” เสียงหวานที่มีความปนยานเพราะแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปจำนวนมากทำให้อัญญาเอ่ยถามมาวินและจ้องที่ใบหน้าของเขา เธอรอเขาตรงนี้นานเกือบ 10 นาทีแล้ว
“ ก็นึกว่าจะไม่กลับด้วย ” ตอบเธอออกไปและปลดล็อครถในทันที มาวินเดินมายังฝั่งคนขับและทำเป็นไม่สนใจอัญญา เขาขึ้นมานั่งที่หน้ารถโดยที่เธอก็เปิดประตูประตูรถขึ้นมานั่งข้างเขาเช่นกัน
“ งอนเมีย ? ”
ประโยคคำถามของอัญญาทำให้มาวินที่สตาร์ทรถหรูแล้วต้องหันไปมองใบหน้าสวยที่แดงไปด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ เขาจ้องใบหน้าสวยของอัญญาอย่างไม่วางตา แต่มาวินก็ไม่ได้ตอบคำถามของอัญญา จนคนตัวเล็กเลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้เขาในระดับที่ปลายจมูกเล็กของเธอแทบที่จะชิดแก้มของมาวินอยู่แล้ว
“ งอนเมีย หรอคะปะป๊า ”
เสียงหวานกระซิบที่ข้างแก้มของเขาคำพูดเน้นย้ำคำว่าเมียที่หลุดออกมาจากปากของอัญญาอีกครั้งทำให้มาวินยิ้มอยู่ในใจแต่ก็ยังคงต้องวางมาดทำเป็นงอนเธอต่อ
“ นั่งดีๆ ”
