อยากลองเล่นเพื่อน

แค่ครั้งเดียวจบใช่มั้ย

“ ลงรถ ”

รถของมาวินจอดที่ช่องจอดของเขานานแล้ว แต่อัญญาก็ยังไม่ยอมลงจากรถสักที จนมาวินต้องหันมาพูดเสียงเข้มกับเธอ แต่ก็เหมือนเดิมอัญญายังนั่งนิ่งเฉยอยู่ จนมาวินต้องลงจากรถแล้วเดินอ้อมมาเพื่อเปิดประตูรถอีกฝั่ง อุ้มเธอทันที

“ กรี๊ด ไอมาวิน ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ ”

เสียงหวานกรี๊ดร้องขึ้นมาอีกครั้ง แต่เธอก็กอดคอของมาวินไว้แน่น กลัวว่า ตัวเองจะตกลงไป มาวินส่งสายตาดุเพื่อให้อัญญานั้นเงียบเสียงลง หากใครมาได้ยินเดี๋ยวคนเข้าใจผิดได้ว่า เขาลักพาตัวเธอ มาวินพาอัญญาขึ้นมาที่ชั้นบนสุดของคอนโดโดยการอุ้มเธอเข้ามาในห้องของเขา เขาวางเธอลงทันที

” ห้องใคร “

เสียงหวานใสเอ่ยถาม พร้อมมองไปรอบห้อง หลังจากที่ถูกเขาวางเธอลงแล้ว ภายในห้องแห่งนี้เหมือนจะกว้างกว่าห้องของเธอ เป็นเท่าตัว ภายในตกแต่งด้วยสีเทาและมีเฟอร์นิเจอร์หรูวางอยู่ตามมุมครบครัน

“ ห้องผัว ” คำตอบของมาวิน ทำให้คนที่กวาดสายตามองรอบๆอยู่ต้องหันมาค้อนใส่เขา ไอบ้านี้

“ มาวิน ฉันขอพูดกับนายตามตรงนะ ครั้งนั้นที่นายช่วยฉัน ฉันขอบใจมาก นายอยากได้อะไรจากฉัน ฉันให้ได้ทุกอย่าง ยกเว้นเรื่องนี้เรื่องเดียว นายกับฉันเราไม่ได้รักกัน แล้วเราจะมีอะไรกันได้ยังไง ”

ก่อนที่เธอจะพูดประโยคที่ยาวขนาดนี้กับมาวิน อัญญาต้องสูดลมหายใจเขาก่อน เพื่อรวบรวมอารมณ์ไม่ให้ด่าเขา

“ เอาก่อน ค่อยรักกันทีหลังก็ได้ ”

มีเหรอที่คนหน้ามึน อย่างมาวิน จะยอม ไม่ว่าอัญญาจะพูดแบบไหนกับเขา สิ่งที่เขาต้องการก็ยังคือเธอ

“ นายมันบ้าที่สุด ”

ดูท่าแล้ว คำพูดของเธอคงจะไม่เข้าสมองมาวินเลยสักนิด เพราะไอบ้านี้ยังจ้องแต่จะทำเรื่องอย่างว่ากับเธอ มาวินไม่ได้สนใจในคำด่าของอัญญาเพียงสักนิด เขาเดินไล่ต้อนเธอจนอัญญาถอยสุดพื้นห้องที่เย็นเฉียบ

“ มาวิน ฉันขอร้องล่ะ เราไม่ได้รักกัน นายเอาอย่างอื่นจากฉันไม่ได้เหรอ “

เธออยู่ในอ้อมแขนทั้งสองข้างของมาวินแล้ว และไม่สามารถหลบไปทางไหนได้แล้ว จนเธอต้องเงยหน้าขึ้นมามองเขาแล้วทำใบหน้าที่น่าสงสาร เพื่อให้อีกคนได้เห็นใจเธอ

” ฉันไม่หลงกลเธอหรอกอัญญา “

สายตาของอัญญาที่มองเขา มาวินเกือบที่จะปล่อยเธอไปอีกครั้ง แต่เขาก็ดึงสติกลับมาได้ก่อน ครั้งนี้เธอจะต้องเป็นของเขา เขารักเธอมานานก็จริง แต่เขาเป็นพวกชอบข้ามขั้น

“ แค่ครั้งเดียวแล้วจบใช่มั้ย ”

เมื่อเห็นว่า ครั้งนี้ยังไงเธอก็ไม่รอดจากมาวิน เพื่อนที่ไม่สนิทของเธอไปได้ ทำให้อัญญาต้องเอื้อนเอ่ยประโยคนี้ ถึงแม้ว่าเธอจะไม่เต็มใจเลย

“ … ” ไม่มีคำตอบจากมาวิน เขาเพียงมองหน้าเธอเท่านั้น สายตาของเราทั้งสองมองสบตากัน นี้เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นสายตาแปลกๆในแววตาของมาวิน ทั้งคู่เงียบไม่มีคำพูดอะไรออกมาอีก มาวินก้มใบหน้าลงมาแล้วจูบเข้าไปที่ริมฝีปากของอัญญาเบาๆ ครั้งนี้เขาพยายามที่จะดันลิ้นเข้าไปภายในโพลงปากของเธอ แต่มันก็ทำได้ยากเพราะอัญญาเม้มปากของเธอไว้แน่น

อื้อ!!! กว่าที่มาวินจะสอดแทรกลิ้นเข้าไปได้ ก็นานพอสมควร แต่มันก็ไม่เกินความสามารถของมาวิน เขาใช้ฟันคมขบเม้มที่ริมฝีปากบางของเธอ จนอัญญาเผลอปากให้เขาได้ดันลิ้นสอดเข้าไปได้ ความชำชองของมาวิน นำจูบอัญญาได้เป็นอย่างดี ตอนเแรกเธอก็ไม่คล้อยตามเขา แต่ผ่านไปไม่นานเขาทำให้อัญญาจูบตอบเขาได้ แต่ดผมเหมือนว่า รสจูบของเธอจะไม่เป็นเอาสะเลย มันค่อนข้างทำให้เขาแปลกใจ เพราะเคยเห็นเธอมีแฟนมาก่อน

ตุบ!!ตุบ

ฝ่ามือน้อยๆของอัญญายกขึ้นมาตีที่อกของเธอหลายที เพราะเธอแทบจะขาดหายใจ มาวินไม่ปล่อยให้เธอเป็นอิสระง่าย มาวินที่ได้สติขึ้นมา จึงละปากออกจากเธอ

“ เฮือกๆ ”

ร่างบางถึงกับต้องโกยลมหายใจเข้าปอดไปทันทีหลังจากที่เขายอมปล่อยให้เธอเป็นอิสระแล้ว มาวินมองร่างบางที่พยายามหายใจเข้า

“ คนเก่าเธอไม่เคยจูบรึไง ” หากเป็นตามที่เขาคิด เขาอาจจะเป็นคนแรกที่ได้จูบเธอก็ได้

“ เคย ”

อัญญาช้อนสายตาขึ้นมองเขา แล้ววเอ่ยโกหกออกมา เพราะไม่อยากเสียหน้าให้มาวิน ทั้งๆที่ตั้งแต่เธอโตมา ยังไม่มีชายใดได้เข้าใกล้เธอมากเท่ามาวินเลย นอกจากป๊าของเธอและพี่ชายของเธอ จูบเมื่อกี้นี้ที่เขาได้ไปก็ยังเป็นมาวินที่เป็นคนแรกอีก

“ หึ งั้นมันคงอ่อน สอนจูบเธอได้โครตเเย่ แต่ไม่เป็นไร ฉันพร้อมสอนเธอใหม่ ”

คำตอบของเธอทำให้ผมต้องขบกรามขึ้นมา เเม่งเอ้ย ทำไมถึงได้ไม่พอใจมากขนาดนี้ว่ะ จบคำพูดนี้ผมก็ดึงเเขนอัญญาให้เดินตามผมเข้าห้องนอนทันที

“ ว้าย ”

ปึง!!!!

เสียงปิดประตูดังตามอารมณ์ของผม แทนที่ผมตั้งใจว่าจะทำเธออย่างอ่อนโยน ในเมื่อเธอพูดไม่เข้าหูผมเอง งั้นผมก็จะมอบบทเรียนหมาๆให้เธอล่ะกัน

“ ถอดชุดของเธอออก ”

เขาจ้องร่างบางจองเธอ ที่ถูกเขาเหวี่ยงขึ้นเตียงแล้วเอ่ยสั่ง พร้อมกับมือหนาของเขาที่ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองออก ทีละเม็ดจนสาบเสื้อหลุดออกจากกันเผยให้เห็นอกเเกร่งพร้อมลอนกล้ามเนื้อที่เรียงลายกันอยู่ แค่มองด้วยตาก็รู้ว่าเขาต้องดูแลลตัวเองเป็นอย่างดีมาก ถึงได้มีซิกแพคขนาดนี้ อัญญามองความขาวความแน่นของมาวินจนแทบไม่กระพริบตา และเธอก็ยังไม่ได้ทำตามที่เขาบอกจนมาวินเอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง

“ จะถอดเองดีๆหรือให้ฉันฉีกชุดเธอ ”

น้ำเสียงจริงจังพูดขึ้นมาอีกครั้งอัญญาเลยได้สติขึ้นมา มือน้อยๆของเธอเริ่มสั่นกับการต้องแก้ผ้าในครั้งนี้ เธอไม่คิดว่ามาวินจะทำเเบบนี้กับเธอทั้งๆที่เธอและเขาก็เป็นเพื่อนที่เรียนด้วยกันมานาน มาวินมองการกระทำของอัญญาด้วยสายตานิ่งๆ เขาแทบอยากจะกระโจนใส่เธอเต็มที แต่เธอยังลีลาอยู่ แม่งชุดก็มีแค่นี้ ถอดยากถอนเย็นรึไงว่ะ ความช้าของอัญญาทำให้มาวินไม่อยากรอเขาเลยขึ้นเตียงมาคร่อมเธอ แล้วกระชากชุดน้อยชึ้นของเธอออกเองทันที

” กรี๊ด ไอบ้าวิน “

ชุดเดรสผ้าบางของอัญญาถูกมาวินกระชากขาดติดมือเขาไป จนเนื้อผ้าบาดผิดขาวๆของเธอจนเกิดรอยแดงขึ้นมา ถึงเธอจะด่าเขา แต่มาวินไม่สนใจเสียงด่าของเธอ เพราะตอนนี้เขาสนใจเต้าอกอวบของอัญญามากกว่า มันตูมและใหญ่เกินตัวเธอมากถึงแม้ว่าตอนนี้จะมีปิดจุกปิดอยู่ และเธอก็ยกมือของเธอมาปิดไว้ ทำยังกับว่ามันปิดมิดงั้นแหละ ใหญ่ขนาดนี้ มาวินจ้องมันอยู่นานจนอัญญาอายหน้าเเดง เธออยากจะมุดดินหนีแต่ก็ไม่ได้

“ นมโครตใหญ่เลยว่ะอัญญา เอามือออกหน่อย ”

เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง เขาไม่ได้รอให้อัญญาทำตาม แต่เป็นมาวินเองที่จับเเขนเล็กของเธอออกจากการปกปิดเต้าอกของเธอต่างหาก

“ มาวิน ฉันอาย ”

เธอไม่อยากพูดคำบ้าๆนี้ออกมาด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้เธอกลึต้องพูดมัน เพราะมาวินดึงปิดจุกทั้งสองข้างของเธอออกหมดแล้ว เลยเห็นเม็ดทับทิมสีชมพูของเธอที่เด่นร่าอยู่กลางเต้าอกนี้

“ นมเธอสวยมาก ฉันขอกินหน่อย ”