ทันทีที่รถจอดสนิท มาวินก็ลงจากรถและลงมายืนรอคนตัวเล็กที่ ด้านข้างรถของตัวเองทำให้อัญญาต้องค่อยๆ ลงมาจากรถทั้งที่เธอแทบไม่อยากลงรถเลยก็ว่าได้ พอลงเห็น สายตาของมาวินที่มองจ้องเธอในตอนนี้อัญญาถึงกับต้องลูบแขนของตัวเองเบาๆ
“ กลัวหรอ ” เสียงทุ้มเอ่ยถามเธอพร้อมกับจ้องใบหน้าสวย ไม่ต้องถามมาวินก็รู้ว่าอัญญากลัวเขา แต่เพียงแค่ไม่เข้าใจว่าเธอจะกลัวเขาทำไมตอนเวลาที่เธอดื้อไม่เห็นเธอจะกลัวเขาอย่างนี้เลย
“ อืม ” เธอพยักหน้าให้เขารัวๆ ใครจะไม่กลัวบ้างเวลาที่โดนมังกรยักษ์ ของมาวินกระแทกเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง เวลาปกติที่มีอะไรกันเธอเองยังจะรับมือ กับขนาดใหญ่โตของมาวินแทบไม่ไหว และตอนนี้เหมือนเธออยู่ในฐานะนักโทษที่มีความผิด อัญญาไม่อยากจะคิดเลยว่า คืนนี้เธอจะแหกขนาดไหน
“ เข้าข้างในได้แล้ว ”
เพราะใบหน้าสวยของเธอที่ทำน่าสงสารทั้งที่ความจริงแล้ว การกระทำของเธอเหมือนกับใบหน้าในตอนนี้เลย มาวินเกือบที่จะลดโท
