หนึ่งอาทิตย์ต่อมา
วันนี้มาวินมีงานเข้ามาด่วนทำให้เขาต้องห่างกับอัญญาเพราะต้องตามผู้เป็นพ่อไปทำงานไกลโดยกระทันหันในขณะที่อัญญากำลังช่วยมาวินเก็บเสื้อผ้า คนที่ไม่อยากห่างเมียก็นั่งทำหน้าบูดบึ้งอยู่บนเตียง จนอัญญาต้องหันมาถามเขา
“ ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ ” เสียงหวานเอ่ยถามชายหนุ่ม
“ ไม่อยากไป ” คำตอบนี้ของมาวินทำให้อัญญาหลุดยิ้มออกมาเพราะว่ารอบนี้พ่อของมาวินบอกอย่างกระทันหันทำให้เธอไม่ได้ไปกับมาวินด้วย เพราะอัญญามีสอบในวันมะรืนนี้
“ เอาน่าห่างกันแค่อาทิตย์เดียว ถ้านายทำงานเสร็จเร็วนายก็กลับก่อนได้นี่ ” เสียงหวานพูดกับอีกคนทั้งที่มือเล็กยังพับเสื้อผ้าของมาวินใส่กระเป๋าเดินทางให้เขา
“ วันเดียวฉันก็ไม่อยากห่าง ”
คำพูดนี้ออกมาจากใจของมาวินเพราะเขาไม่ได้อยากที่จะต้องห่างกับอัญญาจริงๆเพียงแค่ห่างกันช่วงที่ไปเรียนมันก็พอแล้ว แต่นี่เขาต้องไปทำงานและห่างกับเธอเป็นอาทิตย์และไม่รู้ว่าภายในหนึ่งอาทิต
